dodağının altında mızıldandı.
-Nəsə dedin?-deyə Xatirə müəllimə isinib-isinmədiyini bilmək üçün əlini çaydana vurub soruşdu.
-Yoox.-Ayan ona sarı dönsə də gözlərini qaçırır, cızıldayan boz rəngli çaydana baxırdı.
-Mənə bax görüm, gözümün içinə bax.-Xatirə müəllimə ona yaxınlaşdı, əli ilə çənəsini azca yuxarı qaldırıb qaşlarını çatmış şəkildə soruşdu.-Axır vaxtlar yaman dalğınsan. Bəlkə mənə danışasan?
-Nə olduğunu bilsəm, sənə də danışacam.-Ayan bir himə bənd kimi dərindən ah çəkdi-Amma bilmirəm, heç özüm də bilmirəm ki, bu nədir?
-Bu deyəndə nəyi nəzərdə tutursan?
Ayan qərarsız şəkildə ətrafına baxır, necə izah eləcəyini bilmirdi:
-Bax, ürəyim tez-tez döyünür, nəfəsim darıxır, əl-ayağım əsir, gecələr yata bilmirəm. Hərdən də özümü quştək yüngül hiss eləyirəm.
Xatirə müəllimə xalası qızının halını başa düşmüşdü. Ona görə də ona baxıb maraqlı bir tərzdə:
-Nöqtələrin yerinə buraxılmış feli birləşməni əlavə edin:onu görəndə.-deyərək göz vurdu.
-Kimi?-deyə Ayan duruxdu.
-Nə bilim. Kim olduğunu sən deyəcəksən.
Ayan gözlərini yerə dikib dayanmışdı. Həm qızarmış, həm də gülümsəyirdi.
-Həə!-Xatirə müəllimə bezgin halda dilləndi.-Bax, çaydan da qaynadı, amma sən hələ heç nə deməmisən.
-Kim olduğunu desəm, güləcəksən.
-Güləcəyəm? İnsan heç vaxt ürəyindəki insana qarşı başqalarında belə münasibət yaratmamalıdır. O sənin seçimindir və ona gülməyə heç kimin haqqı yoxdur.
-Düzdür. Onda hazır ol, deyəcəyəm.
Xatirə müəllimə təxminən kimin adını eşidəcəyini bilirdi.
-Əli.
-Əli?-guya təəccüblənərək qaşlarını çatdı.-Hansı Əli?
-Hansı olacaq? sinif yoldaşım.
-Əli? Doğrusu gözləmirdim. Bəs çoxdandır ona qarşı bu münasibətin?
-Yoox, elə də çox deyil. Əvvəllər ona hörmət eləyirdim, sonra bu hörmət rəğbətə çevrildi, sonra da...sevgiyə.
-Hmm,-deyə Xatirə müəllimə düşüncəli şəkildə dodaqlarını büzdü,-bəs qarşılıqlıdır?
-Bilmirəm, inanmıram da. Amma nədənsə ürəyim narahatdır.
-Niyə?
-Onu burada,-ürəyini göstərərək,-hiss eləyən gündən içimdə bir narahatlıq