q var.-dedi.
-Olan şeydir. Sevgi həyəcanıdır.-deyə Xatirə müəllimə ona göz vurdu.-Ağlına pis şeylər gətirmə.
-İnşallah dediyin kimi olar.
Xatirə müəllimə Ayana sarılaraq saçlarını sığallamağa başladı. İndi o özünü “Bermud üçbucağı”nın tam mərkəzində hiss edirdi. Çünki o həm Ayanın, həm Əlinin hislərindən, həm də ki xalasının reaksiyasından xəbərdar idi. Lakin Əlidə ona qarşı hiss elədiyi münasibəti Ayana demək fikri yox idi.

Günün şoku və yorğunluğunu canından çıxmayan Ələddin çarpaysında yarıuzanılı vəziyyətdə test eləyirdi. Gözləri bir sualın üstündə ilişib qalmış, fikri isə bu otağın hüdudlarından kənara çıxmışdı. Bu vaxt kiçik bacısı Nərgiz qapını açıb içəri girdi:
-Qaqaş, ay qaqaş,-deyə çarpayıda onunla üzbəüz oturaraq dəftərini ona uzatdı,-bu kimyəvi rekaisyasını eləyə bilmədim e.
-İndi məşğulam,-Ələddin onun üzünə baxmadan soyuq şəkildə,-apar atana göstər.-dedi.
-Ee,-deyə Nərgiz narazı halda çiyinlərini çəkdi,-atamla danışmıram.
-Danışmırsan?-Ələddin başını qaldırıb təəccüblə ona baxdı.-Sən niyə?
-Sənə görə. İkisindən də küsmüşəm. Onlar mənim qardaşıma yalan danışıblar, elə mənə də.
-Yox Nərgiz, sənin onlardan küsməyin düzgün deyil. Bu mənim probelmimdir. Onlarsa sənin atanla-anandırlar.
-Bəs sən, sən mənim nəyimsən? Qardaşım deyilsən?-Nərgiz ağlamsınaraq qardaşına baxdı.
-Bilmirəm. Mən indi kim olduğumu, bu dünyaya niyə gəldiyimi bilmirəm. Yaddaşını tirmiş admalar kimiyəm. Elə bil həyatım bu gün başlayıb. Hamı, hər şey mənə yad gəlir.
-Mən bu gün çox qorxdum, qaqaş. Sən bu gün evdən qaçanda ağlıma o qədər pis şeylər gəldi ki. Elə bildim ki, bir də səni görə bilməyəcəm.-Nərgiz əlini qardaşının əlinin üstünə qoyaraq.-Sən mənim qardaşım e, bu boyda yalan ola bilməz.-dedi.
-Elə mən də sənə görə qayıtdım da.-Ələddin də digər əlini bacısının əlinin üstünə qoydu.-Bildim ki, mən olmasam sənin məsələ-misallarını, kimyəvi reaksiyalarını heç kim həll eləməyəcək.-adət iüzrə zarafatla bacısının burnundan dartdı-Bu evdən məni bircə sən düşünürsən,