n arxasınca baxıb heyran-heyran:
-Ehh, necə də yaraşıqlıdır!-dedi. Sonra üzünü turşutdu.-Amma ağzını açıb danışana qədər.
-Səncanı, budur yaraşıqlı?-deyə Qəmər ağzını büzdü.
-Elə demə. Həm yaraşıqlıdır, həm də savadlı. Düzdür, Kimyadan bir şey qanmıram, amma o dərsi izah eləyəndə maraqla qulaq asıram.
-Nə maraq, az? O danışanda gülməmək üçün özümü güclə saxlayıram.
-Sevinc, dayan! Dost, gözlə!-deyə-deyə Yusif artıq bir mərtəbə yarım idi ki, onun arxasınca qaçırdı. Sevinc isə ona qulaq asmaq niyyətində deyildi.-Sən bilərsən, dost.-bezən Yusif pilləkənin ortasında dayandı.-Gəlməyəcəyəm arxanca! Hara qədər istəyirsənsə get!-bunları deyib pilləkənləri qalxaraq sinfə tərəf getməyə başladı.
Növbəti dərs başlamışdı. Sinfə göz gəzdirən Xatirə müəllimə Yusifdən soruşdu:
-Yusif, dostun hanı?
-Bilmirəm, müəllimə, çöldədir.
-Müəllimə, onlar yer dəyişiblər. İndi də Sevinc çöldə gəzir.
-Mehdi!-Yusif özündən ixtiyarsız yumruğunu partasına vurdu.
-Yusif, dur çıx çölə!-bu dəfə hirslənən Xatirə müəllimə oldu.
-Nə?
-Dedim ki, dur, çölə çıx!
-Niyə e, müəllimə?
-Dur çıx gör, Sevinc haradadır?
-Yaxşı, müəllimə.
-Ayə,-Mehdi yenə də dediyindən qalmırdı,-Oqtay müəllimin gözünə görünməyin, ha!
-Görürsünüz, müəllimə.-Yusif bezmiş halda Xatirə müəlliməyə baxdı.
-Eybi yox, sən get, onunla mən danışaram.
Yusif elə bayaq geri qayıtdığı yerdə Sevinclə qarşılaşdı.
-Haradasan? Dərs başlayıb e. Xatirə müəllimə səni soruşur.
Sevinc heç nə demədən onun yanından keçmək istədi. Yusif onun qolundan dartaraq:
-Bir dənə Rəhimə görə məndən küsəcəksən? Mənim nə günahım var?-deyə soruşdu.
-Nə günahın var?-Sevinc kinayə ilə ona baxdı.-Məsəl üçün Rəhimə “Onun istədiyi var, məndən belə bir şey istəmə.”deyə bilərdin. Sən ki, mənim verəcəyim reaksiyanı bilirdin.
-Məsəl üçün, sən də mənə axıra kimi qulaq asa bilərdin.
-Mən sənə qulaq asdım.
-Asmadın! İmkan vermədin ki, sözümü qurtarım. Mən Rəhimə bunların hamısını demişəm. Amma o əvəzində dedi ki, sənə nə var? Səndən deməkdir.
-Sən