m qorxma dost, səni satmaram.
-Çox sağol, dost! Barışdıq?
-Küsmüşdük ki?!-deyə Sevinc yenə gülmsədi.
Beləcə dostlar arasındakı problem həll olunmuş, buzlar ərimişdi

Qapının zəngi basıldı.
-İdu, idu,-deyə Asya qapıya qaçdı. Gözlükdən baxdı. Gələn Ayan idi.
Onlar sözləşmişdilər. Bu gün Ayanla Sevinc musiqi günündəki konsert çıxışına baxmaq üçün Asyagilə qonaq gələcək idilər. Belə ki, onlar tez-tez bir-birilərinin evinə yığışırdılar. Qapını açan Asya Ayanla görüşdü.
-Xoş gəlmisən, doroqoya.-sonra,-A qde Sevinc?- deyə çölə boylandı.
Heç Ayanın da Sevincdən xəbəri yox idi.
-Sevinc gəlməyib hələ?
-Yox. Siz birlikdə deyildiniz?
-Yox. Demişdik ki, sizin binanın qabağında görüşək. Amma gəldim, on dəqiqə gözlədim. Dedim yəqin sizdədir.
-Harada olsa gələr. Yəqin Yusiflə dalaşır yenə.
Onlar ikisi də bu sözə güüşdülər.
-Evdə heç kim yoxdur?
-Net, ya odna. Mama v rabote. Papa toje.
-Asya, sən öz dilimizdə danışmağı nə vaxt öyrənəcəksən?
-Nə bilim?-Asya çiyinlərini çəkərək güldü.
-Konsert necə keçdi?
-Konsert veliko... əla keçdi. Sevinc də gəlsin, göstərəcəm.
-Bəs bacın haradadır?
-O da podruqasıgilə gedib. Sən otur, çay gətirim.
-Yox ay qız nə çay? Çay içməyə gəlmişəm?
Onlar söhbət eləyə-eləyə mətbəxə keçdilər. Mətbəxdən xoş qoxular gəlirdi. Ayan masanın üstündəki keks boşqabını görüb heyrətlə gözlərini açıb:
-Buna bax, keks də bişirib.-dedi.
-Hmm, birinci keksimdir.
-Biz də birinci qurbanların?
Asya göz süzdürərək:
-Buna bax e! Minnətin olsun,heç yemə!-dedi.
-Zarafat eləyirəm.
-Bilirəm də.
Bu vaxt qapının zəngi yenidən basıldı.
-Sevinc gəldi deyəsən.
-Hə, deyəsən.
İkisi də qapıya qaçdılar. Asya qapını açdı. Sevincin üst-başı palçıq içində idi, özü də həyatından bezmiş adamlar kimi məyus görünürdü.
-Oh, boje moy! Sevinc?!
-Ay qız, sənə nə olub?
-Salam qızlar! Bağışlayın gecikdim.
-Luka düşmüsən? Gəl içəri.
-Sən niyə axsayırsan?
-Soruşmayın daha başıma nələr gəlib.
-Daha nə soruşaq?-Ayan başını buladı.
-A şto sluçila?
Onlar