də gəlib dedin, hə? Düz deyir də, söz gəzdirməyə nə var?
-Bilirsən, nə var, dost? Məndən demək idi. İndi özünüz bilərsiniz.-deyib Sevincin əlindən yapşdı, darta-darta pillələri qalxmağa başladı.
-Heey!-Sevinc əlini geri dartırdı.-Neyləyirsən? Burax əlimi!
-Səni buraxsam, axşama kimi danışacaqsan. Məni isə sənin arxanca göndəriblər.
-Burax, yoxsa yenə də direktor görəcək.
-Nç, elə bədbəxtliklər bir dəfə olur. Başımı aldada bilməzsən.
-Yusif,-Sevinc dəhlizin ortasında dayandı, özünü durduğu yerdə möhkəmlədərək,-burax, yoxsa gəlməyəcəyəm.-dedi.
-Yaxşı,-deyə Yusif əlini yavaşca onun əlindən çəkdi,-indi gəlirsən?
-Hə, gəlirəm.-ürəyi yerindən çıxacaqtək bərk-bərk döyünən Sevinc özünü sakit aparmağa çalışırdı- Bir də belə hərəkət eləmə. Bilirsən ki, belə şeylərdən acığım gəlir.
-Neyləyim, məcbur elədin. Barışdıq?-Yusif maraqla onun üzünə baxdı.
-Küsmüşdük ki?
-Necə məgər? Küsməmişdinsə niyə elə baş alıb gedirdin?
-Küsmək başqa, hirslənmək başqa. Sənə çox hirslənmişdim. Çünki Rəhimin...
-Qurban olum, dost, Rəhim söhbətini bağla. Vsyo, o məsələ bağlandı. Gedib ona deyəcəyəm ki, Sevincdən uzaq dur, onun istədiyi var.-Yusif bezgin halda dedi.
-Hə, istədiyim var.-deyə gözlərini qaçıran Sevinc köks ötürdü.
-Gedək. Xatirə müəllimə hisrlənməsin.

Nəzərdə tutulduğu kimi əsasən yuxarı sinif şagirdləri dərsdən sonra akt zalındakı “20 yanvar”faciəsinin ildönümü ilə bağlı təşkil olunan tədbirə yığışdılar. Zal dolub daşırdı. Bu izdiham içində Ayanın gözləri sinif yoldaşlarını axtarırdı. Uzaqdan onu görən Asya əl elədi, izdihamı yara-yara ona yaxınlaşdı.
-Doroqoya, kak raboti? Əzbərləyə bildin?
-Heç soruşma, Aska. Əzbərləmişəm, amma yaman həyəcanlıyam.
-Ne perejivayu. Vse budet xoroşo. Əli hanı?
-Deyəsən, çöldədir,-Ayan ətrafına boylandı,-yaxşı ki, o var. Yoxsa neyləyərdim?
Asya qımışdı. Amma Ayan bunu görmədi, çünki gözləri ilə Əlini axtarırdı.
-Yaxşı milaya, mə gedim uşaqların yanına. Sən gələcəksən?
-Yox, yox, biz səhnənin arxasında olacayıq. Amma siz Əli