i üçün yer saxlayın.
-Yaxşı, Yusifə deyərəm. Qorxma, bir buradayıq. Udaçi!-Asya bərk-bərk onun əllərini sıxaraq aralandı.
Çox keçmədi ki, zal tamamilə doldu və hamı oturmağa başladı. Səhnənin arxasında Əli Ayanı motivasiya etməyə çalışırdı.
-Bax, qətiyyən həyəcanlanma. Aygün müəllimənin dediyi kimi, zala baxma. Bir də çalış şeiri yaşaya biləsən. Oradakı acını, kədəri duya bildinsə hər şey öz qaydasında gedəcək.
-Yaxşı da, Əli. Sən belə dedikcə mən daha çox həyəcanlanıram. Get otur, uşaqlar sənə yer saxlayıblar.
-Yaxşı, uğurlar!-deyib Əli aralanmaq istəyirdi ki, Ayan onu saxladı.
-Əli, hər şeyə görə çox sağol.
-Xoşdur.-Əli onun təbəssümlə parlayan gözlərinə baxıb demək istədiyi o qədər söz varkən ancaq bunu deyə bildi.
Müəyyən edilmiş vaxtda tədbir dövlət himninin səslənməsi ilə başlandı. Himndən sonra faciə ilə bağlı qısa videoçarx verildi. Bundan sonra direktor Oqtay Mahmudov 20 yanvar hadisələri, xalqımızın yaşadığı ağrılı və şərəfli o gecə haqqında danışdı. Nitqinin sonunda onun təklifi ilə “20 yanvar”şəhidləri bir dəqiqəlik sükutla yad edildi. Onun ardınca direktor müavinləri və məktəbin bir neçə müəlimi çıxış elədilər. Daha sonra rəsmi hissəyə yekun vurularaq ədəbi-bəddi hissə başlandı. Sarı simin sədaları altında şəhidləri, o gecəni yad edən şeirlər səsləndi. Ayanın da şeiri uğurlu alındı. Şeirlər yerini “Qanlı şənbə gecəsi”adlı səhnəciyə verdi. O kədəri, həyəcanı və acını bütünlüklə damarlarında hiss eləyən həvəskar şagirdlərin canlandırdığı obrazlar demək olar ki, bütün zalı göz yaşlarına boğdu. Səhnəcikdən sonra “20 yanvar şagirdlərimizin gözü ilə” adlı rəsm sərgisi nümayiş olundu. Rəsm sərgisi elektorn lövhə vasitəsilə nümayiş olunurdu və burada Sevilin də əl işi var idi. Son olaraq Oqtay müəllimin nitqi ilə tədbir başa çatdı.

Axşam düşmüşdü. Leyla əkiz rəfiqələri ilə hazırlıqdan qayıdırdı. Maraqla ətrafa boylanan Günay:
-Nə əcəb, bu axşam bizim ağıllılar yoxdur?-deyə qızlara dedi.
-Sənə onlar lazımdır?-deyə Leyla ağzını büzdü.
-Doğrudan,