altdan yuxarı boylanırdı.
-Yusif, neylədin sən?-deyə Züleyxa pəncərədən ona səsləndi.
-Çox incitdi? Bağışla daha, bilərəkdən oldu.-Yusif kinayə ilə gülümsünürdü.
-Nə bilərəkdən oldu? Az qala Sevincin gözü çıxmışdı e.
-Nə,-deyə Yusif yerində dik atıldı,-Sevincə dəydi? Mən axı səni nişan almışdım.
-Yusif!-deyə Sevinc üzünü təmizləyə-təmizləyə Züleyxanı yana çəkib pəncərə çıxdı.-Sən hələ yuxarı çıx!
-Dost, bağışla, vallah bilərəkdən olmadı.
-Onlar mənim əlcəklərimdir?-Sevincin gözü Yusifin əlindəki boz zolaqlı qara əlcəklərə sataşdı.-Buna bax e, mənim əlcəklərimi geyinib hələ bir məni vurur.
-Dost bayaq...-Yusif sözünü deməyə macal tapmadı. Mehdinin atdığı qar topası üzünə soyuq sillə kimi yapışdı.
-Sevinc, narahat olma, intiqamını aldım.-deyə Mehdi gülə-gülə yuxarı boylanırdı.
-Ayə, bura gəl!-Yusif üzünü silib tərs-tərs ona baxdı.
-Qızlar,-deyə Zaman altdan yuxarı qışqırdı.-Smaylikin düzəltdiyi şaxta babaya baxın. Özü kimi ayaq üstdə güclə dayanır. Şaxta babadan çox şaxta vurmuş babaya oxşayır.
Doğrudan da İsmayılın yumru deyə üst-üstə qoyduğu silindir formalı qar topaları bir-birinin üstündə güclə dayanır, ovulub tökülürdü.
-Nə olub ə, bəyənmirsən yaxşısını düzəlt.- İsmayıl özünü sındırmamağa çalışırdı. Pəncərədən gülümsəyərək ona baxan Sevili görüb ürəkləndi-Pisdir?-deyə soruşdu. Sevil eyni təbəssümlə yox deyə başını bulayırdı.
Əlindəki qap topasını yumrulamaqdan buza döndərən Əli isə gözlərini qıyıb maraq və narahatlıqla pəncərəyə boylanan qızların arasında Ayanı axtarırdı. Bu vaxt Sakit müəllim qapıda göründü. Qızları pəncərədə görüb:
-Nə yığışmısınız ora? Sinfi buza döndərmisiniz. Bağlayın pəncərəni!-deyə qışqırdı.
Qızlar bir-birilərinə dəyə-dəyə yerlərinə keçdilər. Bircə Leyla qısıq səslə aşağıdakılara:
-Sakit müəllim gəlib. Tez yuxarı çıxın!-dedi.
-Oğlanlarınız hanı? Əsgər aparıblar?-deyə Sakit müəllim sinfə boylandı.
-Yox müəllim, aşağıdadırlar.-Qəmərin dili dinc dayanmamışdı.
Qızlar tərs-tərs ona baxıb göz-qaş eləməyə