danışa-danışa otağa girdilər.
-Birinci, pilləkəndən yıxıldım, sonra da ki, vəhşinin biri yolun bütün suyunu üstümə sıçratdı.
Sevincin üst-başı həqiqətən də bərbad idi. Özünün də əlləri sıyrılmışdı.
-Harada oldu?
-Asyagilin binasına gələn yol var e, yağış suları qarışıb kanalzasiyaya.
-Hə,oralar bərbad gündədir.-deyib Asya otaqdan çıxdı.
-Nç,nç. Bəs əllərin harada sıyrılıb? Yıxılmısan?
-Blokda. Vəhşinin biri qaça-qaça düşürdü. Dəydi mənə, mən də dörd-beş pilləni ayaqsız düşdüm.
-Caaan. Heç kim görmədi?
-Yox, hanı məndə o bəxt? Bircə, Yusif başı batmış gördü.
-Ooo!-Ayan gülə-gülə Sevincə baxdı. Amma Sevincin tərs-tərs baxdığını görüb.-O?-deyə sözünü dəyişdi.
-Ayan, bax, qayıdanda o yolla gedəcəyik ha!
-Yaxşı, yaxşı, susdum.
Elə bu vaxt Asya əlində bir dəst paltar otağa girdi.
-Doroqoya, al geyin bunları. Gör hələ razmerindir?
-A, niyə əziyyət çəkirdin, Asya?
-O nə deməkdir? Belə qalmayacaqsan ha?! Sən geyin. İdu Ayan, qoy geyinsin.
-Çox sağol canım.
-Dəyməz. Geyin sən.

Asya bu sinfə altıncı sinifdə gəlmişdi. Bundan əvvəl ailəsi ilə Rusiyada, Stalinqradda yaşayırdı. Atasının şəxsi biznesi iflasa uğradıqdan sonra Bakıya qayıtmalı olmuşdular. Təzə-təzə çətin günlər keçirsələr də atası yenidən Bakıda özünə iş qura bilmişdi. Anası fortepiano müəlliməsidir. Ona görə də Asya da fortepiano sinfində oxumuş, musiqiyə böyük həvəs göstərmişdir. Rusiyada dünyaya göz açan və orada məktəbə gedən Asya və bacısı Aynurəyə Bakıya köçdükdən sonra çox çətin oldu. Onlar üçün buraya və bu dilə alışmaq xeyli vaxt aldı.

Sevinc Asyanın verdiyi köynək-şalvarı geyinib otaqdan çıxdı. Asyayla Ayan mətbəxdə idilər. Ayan keksi boşqablara düzür, Asya isə çay süzürdü.
-Çox sağol Asyam. Zəhmət olmasa, klokdan zaddan bir şey ver, paltarlarımı yığım.
-Verərəm can. Gəl əvvəlcə çay içək.
-Əlimi yuyum, gəlib sizə kömək edəcəyəm.-Sevinc hamamın qapısını açıb işığını yandırdı.
-Hə, çox böyük köməyə ehtiyacımız var. Məncə sənsiz bacarmayacayıq.-Ayan gülə-gülə