tökürsən.-deyib ah çəkdi.
Əli pəncərənin yanında dayanan Sevincə yaxınlaşıb soruşdu:
-Gəlmədi qonşun?
-Yoox e, dəli damarı durub yenə də.
Əlinin gözü Sevillə söhbət edən Züleyxaya sataşdı:
-Higya Zülüş?
-Ksanya caan, ksanya.
Sonra dördü də gülüşdü. Sevil Züleyxa ilə bir partada qabaq sırada otururdu.
-Caan Sevil, deməli apreldə qayıdır həə əsgərlikdən?
-Hə Zülüş. Heç bilmirəm necə olacaq. Evdəkilər məcbur eləyir ki, dayınoğlu gələr-gəlməz sizi nişanlayırıq. Sonra da bir ilə toy. Axı mən onu sevmirəm.
-Caaan bacı, səni başa düşürəm. Mənim böyük bacımı da elə istəməyə-istəməyə verdilər. Amma mən dirəndim ki, oxuyacam!
Bu vaxt direktor müavini Esmira xanım sarışın bir oğlanla içəri girdi.
-Salam uşaqlar!
Hamı ayağa qalxdı.
-Salam!!!
-Müəllimiz yoxdur?
Sinif nümayəndəsi olan Leyla dilləndi:
-Xeyr, Esmira müəllimə.
-Kimin dərsidir?
-Bilmirik ki.-Mehdi yerindən dilləndi. Onun yerinə dilləndiyi üçün Leyla ona tərs-tərs baxdı.
-Yaxşı, nə isə. Bu təzə sinif yoldaşınızdır. Son bir ili sizinlə oxuyacaq.-Esmira müəllimə İsmayılı göstərdi.-Yer verin, otursun. Leyla, get sən də bax, kimin dərsidir.
-Yaxşı müəllimə.
-Siz də sakit oturun!
Esmira müəllimə ilə Leyla qapıdan çıxarkən Ayanla qarşılaşdılar.
-Sən haradan gəlirsən?-Esmira müəllimə onu görüb soruşdu.
-Evdən.-Ayan çəkinə-çəkinə cavab verdi.
-Niyə bu saatda? İlk gündən gecikmək olar, qızım?
-Bağışlayın.-Ayan başını aşağı saldı.
-Yaxşı, keç sinfə. Bir də olmasın.
Sevinc Ayanı işarə edərək Əliyə baxıb gülümsədi:
-Gözün aydın!-sonra Ayanın qabağına getdi.-Az haralardasan? Xoş gəlmisən.-deyə onu qucaqladı.
-Heç soruşma, Sevinc.-kefsiz olduğu Ayanın simasından bilinirdi.
-Xoş gəlmisən Ayan? Necəsən?-Əli utana-utana yaxınlaşıb Ayana salam verdi. Amma az qalırdı ki, ürəyi yerindən qopsun.
-Yaxşıyam Əli, sən necəsən?-Ayan onun salamını səmimiyyətlə aldı..
-Yaxşılıqdır.-Əli eyni utancaqlıqla cavab verdi.
Bu vaxt Mehdi arxadan Əlini səslədi:
-Əli, ay Əli! Bəlkə gələsən?
-Nədir? Nə