yoxdur?
-Eh Ayan. Olanları görürəm də, sevgi dediyin boş şeydir.
-Sevgi boş şey deyil, Sevinc, lağ eləmə. Başına gələr, bilərsən.
-Ayan, deyəsən başına gəlib axı.-Sevinc sanki söhbətin bura gəlməsini gözləyirdi.
-Yoox, nə dəxli var?-Ayan duruxdu.
-Devoçki, öz aramızdır, baxın, bizə bizdən yaxın kim var ki? Sevdiyiniz biri var?
-Yooox!-Sevinclə Ayan eyni vaxtda dilləndilər.
-Demək ki, var!-Asya güldü.
-Şəxsən öz adıma danışıram, mənim elə şeylərlə aram yoxdur. Heç oğlanlarla da.
-Niyə ki, Yusif oğlan deyil
-Ayan!-Sevinc ona tərs-tərs baxdı.
-Səncanı Ayan, Sevinc onu bütün günü döyür, onlardan sevgili çıxar?
-Asya!-Sevinc daha yüksək səslə dedi.
-Eşitməmisən, “En büyük aşklar, kavgayla başlar”-Ayan Asyaya göz vurdu.
-Qızlar!-Sevinc daha yüksək səslə onlara qışqırdı.
-Şto sluçilos, Sevinc? Zarafat eləyirik də. Onsuzda hamı bilir ki, siz dostsunuz. Doğrusu, mən qızla-oğlanın dostluğuna inanmıram, amma siz başqasınız.
-Hə də, Yusif hara, bu hara?
-Eee, qızlar, söhbəti dəyişək də. Siz Yusifdən də bezdirici oldunuz lap.
Sevincin Ayanın ağzını aramaq üçün açdığı söhbət heç gözləmədiyi anda özünə qarşı çevrilmişdi.
-Ayan, sənin də sevdiyin yoxdur?
-Yooox Asya, olsa sizdən gizlədərəm heç?
-Znaete, devoçki? Mən bilirəm ki, ikinizin də gizlətdiyi çox böyük sevgi var. Vaxtı gələndə bilərik. Po jivyom, po uvidim.
Heç biri dinmədi. Bir anda Asyanın ağlına nəsə gəldi.
-Mən sizə konserti göstərəcəkdim. Niyə yadıma salmırsınız?
-Aaaa doğrudan ee.
-Unutmuşdum ee, biz bura niyə gəlmişdik?
-Podojdite.
Asya otağa keçərək telefonunu gətirdi, konsertdə bacısının çəkdiyi videonu göstərdi.
Asya artıq il idi ki, anasının sinfində-fortepiano təhsili alırdı. Musiqiyə həvəsi olduğundan məktəbi bitirdikdən sonra təhsilini konservatoriyada davam etdirmək arzusundadır.
Qızlar videoya baxdılar və Asyanı təriflədilər.Daha bir neçə gün keçdi. Saat 07:45 idi. Bu gün hava yağışlı olduğundan şagirdləri çöldə saxlamayıb içəri buraxmışdılar. Sinifdə beş-on nəfər olardı.