. Mehdi bir əlində iki dəftər, digər əli cibində mahnı oxuya-oxuya sinfə girdi.
-Payız gəldi, uçdu, getdi quşlar. Sən də gəldin, bax, yağdı yağışlar.-o, sonuncu misranı İsmayıla ithaf etmişdi, belə ki, yerinə keçərək maraqla ona baxan İsmayılı salamladı. İsmayıl da öz növbəsində onun salamını sualla aldı.
- Nə olub, kefin kökdür, Mixaylo?
-Beş günlük dünyadır, qaqa. Ona görə də ye, iç, kef elə. Gülümsəyin cənablar, gülümsəyin!
Elə bu məqamda Sevillə Züleyxa söhbət eləyə-eləyə sinfə girdilər. Görünür, yağış Sevili bərk islatmışdı. Qızarmış burnu, üz-gözünə yapışmış islaq saçları onu daha şirin göstərirdi. Sevili görən İsmayıl gülümsəməyə başladı. Bu mənzərəni görən Mehdi özünü biraz daha İsmayıla yaxınlaşdırıb pıçıldayaq:
-Hə, mən də bunu deyirdim, İsmayıl!-dedi.
-Hə, nəyi?-İsmayıl gözlərini Sevildən çəkib çaşqınlıqla ona baxdı.
Mehdi başıyla Sevili göstərərək:
-Gülümsəmək lazımdır.-dedi.
İslanan uşaqlar bir-bir sinfə girirdilər.
-Bu nə yağışdır ə?-Tariel başının suyunu sıxa-sıxa sinfə girdi.
Ələddin isə onun bu hərəkətini görüb onu danlamağa başladı.
-Mərifətin olsun. Heç olmasa başının suyunu bayırda sıx da. Sinfi su eləyirsən axı.
-Nə olub ə? Sən silib-süpürürsən buranı?
-Nə olsun, buranı yığışdıran adam deyil?
Çox keçmədi ki, zəng içəri vuruldu və zənglə birlikdə Hafizə müəllimə də sinfə girdi.
-Good morning children. It is raining, isn’t it?
-Good morning!-bir neçə uşaq cavab verdi.
Ramazan gülə-gülə dilləndi:
-Müəllimə başa düşmədim nə soruşsunuz, amma oradan “rain” sözünü tutdum. Bildim ki, yağışdan danışırsınız.
-Hə, heç olmasa beş-altı ildə bir “rain” sözünü öyrənmisən, böyük şeydir.-Hafizə müəllimə çətirini açaraq qapının arxasında qoydu.
-Müəllimə, Kəmalə müəllimə yoxdur?-Leyla soruşdu.
-Bilmirəm, görməmişəm. Gəlməsə də, özümüzük də, bir yerdə keçərik.-sonra-Bu təzə gələnin adı nədir?- deyə Leyladan xəbər aldı.
-İsmayıl.
-Hə, İsmayıl! Sən mənim qrupumdansan?
-Bilmirəm müəllimə. Deyəsən o birisi müəllimədəyəm.
-Smayl! Smayl!- Bu