çəkdilər.
-Çoxsağol, mənə görə özünü çətin vəziyyətə salmısan.- Əli gözünü pəncərədən çəkmirdi.
-Hələ çətini Ayan eşidəndən sonradır e.
-Nə Ayan?! Nə eşitməsi?!- yalnız indi gözlərini pəncərədən çəkən Əli təəccüblə Yusifin üzünə baxdı.
-Çox şükür! Mənə baxdın. Bəs nə bilmişdin? Səncə deməyəcəklər?
-Deyərlər?
-Əlbəttə deyərlər. Sən hələ burada yat. Özünü biraz ələ al. Nə olub sənə? Özündən xəbərin var?
Əli ah çəkərək “Yox!”dedi.
Elə bu vaxt Sevinc hövlank bufetə girdi. Əliylə Yusifi görüb səslədi:
-Yusif! Əli! Siz burada neyləyirsiniz?
-Bıy Sevinc?! Bəs sən burada neyləyirsən?-Yusif də Sevinci görüb təəccübləndi.
-Sizi axtarıram. Müəllim gəlib e.
Əli soruşdu:
-Nə dərsidir?
-Fizika, Mərdan.
-Uy daa. Asacaq bizi.-Yusif gözlərini böyüdərək dedi.
-Hə tərpənməz blokdan.-Sevinc gülümsədi.
Yusif Əlinin qoluna girərək dedi:
-Yaxşı, gəl Əli!
Sevinc mimkası ilə Yusifdən “Nə oldu?” deyə soruşdu. Yusif də eyni mimika ilə “Heç nə. Sonra deyərəm” deyə cavab verdi.
Qapı döyüldü. Mərdan müəllim qapıya baxmadan:
-Gəl!-deyə səsləndi.
Sevinc, Yusif və Əli bir-birinin ardınca sinfə girdilər. Əli çəkinə-çəkinə dilləndi:
-Olar müəllim?
Eynəyinin altından onları süzən Mərdan müəllim:
-Harada idiniz?-deyə ciddi bir şəkildə soruşdu.
-Tənəffüsdə idik, müəllim.
-Ay balam, zəng vurulan on dəqiqədir. Sizin öz tənəffüs saatınız var?
Heç biri dinmədi. Mərdan müəllim onlara çəpəki baxdı:
-Keçin yerinizə!-sonra üzünü sinfə tutaraq sərt şəkildə dedi.-Gələn dəfədən gecikəni dərsə buraxmayacam! Qulağınızda sırğa olsun!
Gecikənlər yerlərinə keçdilər. Mehdi gülə-gülə Əliyə tərəf əyilib qulağına pıçıldadı:
-Bizə aid deyil, qorxma.
-Niyə?
-Biz sırğa taxırıq?
-Boş-boş danışma!
-Harada idiniz?
-Sənə nə var?
-Heç demə.
-Deməli belə,-Mərdan müəllim eynəyini jurnalın üstünə qoyaraq sözə başladı,-keçən həftə üzrlü səbəbə görə gələ bilməmişdim. Bu həftə də cədvəldə dəyişiklik oldu deyə dərsimiz bu günə düşdü. Ona görə də evə iki dərs verəcəm. Elə də çətin deyil. İndi