i ikisini də izah eləcəyəm. Amma birini də öyrənə bilərsiniz.
Ramazan sevindi:
-Oley!!
-On bax, öyrənənlər kimi də sevinir.-Zaman Qəmərin qulağına pıçıldadı.
Müəllim bunu eşitdi və düz qabağında oturmuş Zamana baxaraq dedi:
-Sevinsin də. Birini öyrənəcəksiniz, amma mən o birisindən də suallar verəcəm. Elə birinci Ramazandan başlayacam.
Heç nə deməyən Ramazan qaşlarını çataraq kitaba baxdı.
-Nə isə. Fikriniz məndə olsun.-Mərdan müəllim stoldan qalxdı, lövhənin qarşısına keçərək təbaşiri götürdü və mövzunu izah eləməyə başladı.

Artıq növbəti tənəffüs başlamışdı. Bayaqdan bəri canında üşütmə hiss eləməyə başlayan Sevilin halı daha da pisləşmişdi. Züleyxa əlini onun kürəyində gəzdirir, onu isitməyə çalışırdı. Asyayla Sevinc bu vəziyyəti görüb yaxınlaşdılar. Sevinc:
-Nə olub ona?-deyə Züleyxadan soruşdu.
-Bilmirəm e caan. Bayaqdan üşüyür.
Sevinc əlini Sevilin alnına qoydu:
-İstiliyi də var.-deyə başını buladı.
-Doroqoya çox üşüyürsən?
Sevil danışası halda deyildi. Özünü sıxmaqdan gözləri də yaşarmışdı.
Sevinc qızlara baxdı:
-Bəlkə müəllimədən icazə alaq, evə aparaq?
Sevil güclə eşidiləcək səslə dedi:
-Yox, yox. Mən yaxşıyam.-deyə etiraz elədi.
-Yaxşısan Sevil? Özündən xəbərin var?
-Ay qız yanırsan ee sən. Nə yaxşıyam?
-Caaan bacı qurban, tərslik eləmə.
Sevinc Leyladan Mirvari müəlliməni xəbər aldı. O isə xəbərsiz olduğunu dedi:
Elə bu vaxt əlləri cibində içəri girən İsmayıl qızların Sevilin başına toplaşmalarını görüb duruxdu. Tez onlara yaxınlaşıb (guya) soyuqqanlılıqla soruşdu:
-Nə olub?
-Üşüyür. Qızdırması da var.
İsmayıl heç nə demədən Sevilin üzünə baxırdı. Qızdırma təsirindən qıpqırmızı yanan Sevil indi də İsmayılın baxışlarının təsirindən qurtula bilmirdi. Onunla göz-gözə gəlməmək üçün başını yuxarı qaldırmır, gözlərini bərk-bərk yumurdu.
-Sevinc, mən gedib baxardım ee, amma jurnalı yazıb bitirməliyəm. Şakir müəllim deyib ki, mənim səhifəmi bu günə hazır elə.-Leyla bayaqdan bəri yaranmış sükutu pozdu.
Sevinc dedi:
-Yox sən narahat