ə müəllimə müəllimlər otağına girərək oturmaq üçün yer axtarmağa başladı. O, jurnalı yazmalı idi, amma yer tapa bilmirdi. Ətrafa göz gəzdirdi. Amma oturacaq heç bir şey tapa bilmədi. Öz jurnalını yazıb qurtana Xəyal müəllim qələmini pencəyinin cibinə qoyurdu ki, gözü ondan bir-iki addım aralıda ayaq üstdə qalan Xatirə müəlliməyə sataşdı. O, cəld ayağa qalxdı. Əli ilə onun qoluna toxunaraq:
-Müəllimə, gəlin əyləşin.-dedi.
-Yox, yox, narahat olmayın, müəllim.-Xatirə müəllimə etiraz elədi.
-Nə nalahatlığı? Mən julnalımı yazıb qultaldım. Keçin, əyləşin. Xahiş eləyiləm. Buyulun.
-Çox sağolun.-Xatirə müəllimə razılığını bildirdi. Oturdu, sonra çantasından qələmini çıxararaq jurnalı yazmağa başladı. Xəyal müəllim də artıq içəridə qalmağın mənasız olduğunu görüb portfelini götürərək çölə çıxdı.

Mirvari müəllimə əlini Sevilin alnına qoyaraq:
-Uy, uy, yanırsan ki, sən a bala.-dedi.-Belə halda evə necə gedəcəksən?.
-Müəllimə mən apararam.-deyə Züleyxa dilləndi.
Yusif də dilləndi:
-Havaya çıxsa, biraz açılaşar.
Yusifn bu sözünə kinayə ilə gülən Sevinc:
-Sənin bayırdakı havadab xəbərin var, Yusif?-dedi.
Həqiqətən də hava soyuq idi. Buludların arasından güclə boylanan Günəş isə havanı isitməyə kifayət etmirdi. Sevil birtəhər özünü ələ aldı, üşüməkdən bir-birinə möhkəmcə sıxdığı qollarını boşaldıb üzünü diqqətlə ona baxan sinif yoldaşlarına tutdu:
-Mən yaxşıyam e. Narahat olmayın.
-Ay qızım, necə yaxşısan? Yanırsan ee.-Mirvari müəllimə sonra üzünü oğlanlara tutub-Yusif, Kərəm gedib biriniz medsestranı çağırın. Qızdırmasını ölçsün. Dərman versin, sonra evə gedər.-dedi.
-Mən gedərəm müəllimə.-bayaqdan bəri divara söykənərək sakitcə Sevilə baxan İsmayıl birdən-birə dirçəldi və sinifdən çıxdı.
Oğlanlar onun arxasınca baxaraq öz aralarında gülüşməyə, pıçıldaşmağa başladılar.
-Nç, başı xarabdır ki, bunun.-Kərəm dedi.
-Yarıdacaq da indi.-Mehdi də ona qoşuldu.
Mirvari müəllimə isə onların əksinə razılıqla dedi
-Eybi yox, qoyun getsin.
Yusif gülə-gülə cavab