m deyil, o şəxsidir.-dedi.
-Müəllimə onu yazmarıq axı. O, ürəyimizdədir.
Sevinc çəpəki Yusifə baxıb dedi:
-Pah, heç olmasa, sən danışma Yusif! Sənin ürək sirlərini bütün məktəb bilir.
Yusif mənalı təbəssümlə ona baxaraq:
-Bilirdi! İndi heç kim bilmir.-dedi.
Onların söhbətini eşidən Asya arxaya dönüb kinayə ilə:
-Toçno Yusif?-deyə soruşdu.
Yusif ona göz ağartdı:
-Toçno! Sən bildiyin deyil. Qabağa dön!
Pıçapıçları eşidən Xatirə müəllimə əlini stola taqqıldatdı.
-Uşaqlar, aləmi qatmayın! Başlayın yazmağa!
Pıçapıç yavaş-yavaş sakitləşirdi. Artıq beş dəqiqədən sonra sinfə sükut çökdü. Xatirə müəllimə oxuduğu kitabdan başını qaldıraraq sinfə göz gəzdirdi. Hamı başını aşağı salmış, yazı ilə məşğul idi.
-“Mən müəllimə olmaq istiyirəm. Ona görə də gecə-gündüz oxuyuram. Nə atam, nə də anamgil tərəfdə məndən başqa 11-ci sinfə qədər oxuyan olmuyub. Ona görə də mən bütün gücümlə yaxşı oxumağa çalışıram. Ana və atama verdiyim sözün üstünndə durmağa çalışıram. İstiyirəm ki, müəllimə olduqdan sonra kəndimizdə işəiyim. Ordakı qızlara dərs keçim, onlar da oxusunlar. Bu mənim ən böyük arzumdu.”-Züleyxa.
-“Memar olmaq mənim uşaqlıq arzumdu. Balaca vaxtı həmişə spiçka çöplərindən, dominolardan evlər düzəldərdim. Atam isə məni özü kimi hərbiçi görmək istiyir. Amma mənim istəyimə də qarşı çıxmır. O, mənə inanır, bilir ki, mən istəyimə nail olmağı bacaracam. Mən də özümə inanıram, bilirəm ki, istəyimə nail olacam. Mən istiyirəm ki, tikəcəyim evlərdə ailələr xoşbəxt yaşasınlar. Atamın vəzifəsi bu ölkəni qorumaqdı. Mən isə onun qoruduğu ölkədə möhkəm binalar ucaltmaq istiyirəm.”-İsmayıl.
-“Mən II qrupa hazırlaşıram, amma nə olmağ istədiyimi hələ də bilmirəm. Mən həmişə beləyəm. Nə istədiyimi heç vaxt bilmirəm. Tarixi, ən çox da Coğrafiyanı xoşluyuram. Buna görə də II qrupa verirəm. Amma məqsədim yoxdu. Qorxuram ki, burda da uduzum. Çünki həyatda nə istədiyimi bilmədiyim üçün əlimdə olannardan tez bezirəm. Allah xasiyyətimi kəssin! Amma yenə də xoşbəxtəm. Çünki ətrafımda məni