n özündən üç yaş böyük bir bacısı və bir yaş kiçik qardaşı var idi. Bacısını məktəbi bitirər-bitirməz ərə vermişdilər. Qardaşı isə həm atasının yannıda işləyir, həm də məktəbdə oxuyurdu. Züleyxanın yeganə məqsədi və arzusu isə ali məktəbə daxil olmaq idi. Şəhərə gəlmək və burada oxumaq isə onun üçün böyük şans olmuşdu. Amma sinfə gəldiyi ilk gündən ayrı-seçkiliyə məruz qalması, tez-tez oğlanlar tərəfindən ələ salınması onu çox incidirdi. İlk vaxtlar bütün oğlanlar, hətta bəzi qızlar onu sevmir, görünüşünə, danışığına, geyiminə görə ona lağ edirdilər. Sonralar isə bəzilərinin ona qarşı münasibəti müsbətə, ya da bitərəfliyə doğru çevrilsə də təkcə Yusif ona heç cür yaxşı davrana bilmirdi. Yusifin Züleyxaya qarşı belə antipatiyasının səbəbini heç Sevinc də başa düşə bilmirdi. Amma təəssüf ki, çox vaxt sevgi kimi nifrət də qarşılıqlı olmur. Çünki Züleyxa Yusifə tamam başqa münasibət bəsləyirdi.
Ayan Züleyxaya yaxınlaşaraq əlini onun kürəyinə qoydu və ona tərəf əyilərək soruşdu:
-Nə olub, ay Zülüş?
-Heç nə caaan.-Züleyxa tez gözlərini silərək dikəldi.
-Ağlamısan?
-Yox, niyə ağlayım ki?
Ayan vəziyyəti başa düşüb söhbəti dəyişdi:
-Sevildən nə xəbər? Sağalıb?
-Hə caan. Telefonla danışmışıq, birinci gün gələcək.
-Hə, İnşallah.
Ayana arxaya dönərək maraqla ona baxan Sevincə mimikası ilə “Yaxşıdır” dedi. Bu vaxt Asya təlaşla sinfə girdi. Ayanı görüb:
-Doroqoya, Yusifə nə olub elə?-deyə soruşdu.
-Heç nə. Nə olub ki?-Ayan Asyaya göz-qaş eləsə də, Asya söhbəti tutmamışdı.
-Sağ gözünə nəsə düşüb Ayan?
Bu vəziyyəti görən Sevinc tez onu yanına çağırdı:
-Asya, bura gəl. Bu testi başa düşmədim.
-Kakoy test?-Asya Sevincə yaxınlaşaraq yanında oturdu.
-Ni kakoy test. Qız sənə bayaqdan qaş-göz eləyir. Yusifdir də, yenə Zülüşü acılayıb.
Asya təəssüflə başını bulayır, Yusifin arxasınca deyinirdi.

Zəng vuruldu. Zənglə bərabər Zivər müəllimə də sinfə girdi. Hərə öz yerinə keçdi.
-Zdrastvuyte rebyata!
-Zdrastvuyte!!!
-Oturun! Necəsiniz?
-Xoroşo, a vı?-deyə Asya ona