a bir...
-Sevinc, mən bu gün olanları yadımdan çıxarmışdım axı.- Züleyxa yenə onun sözünü kəsdi.
Sevinc gülümsədi:
-Yaxşı, yaxşı. Onda sabah saat on ikinin yarısında Misir parkının yanında görüşürük?
-Hə, İnşallah!
Yusif arxa divara söykənib fikirli-fikirli ayağıyla yeri sürtüdü. Əli ona yaxınlaşıb qızları göstərərək:
-Nə danışırlar görəsən?-deyə soruşdu.
Yusif bezgin halda üzünü turşudub:
- Nə bilim ee. Çox maraqlıdır, get soruş!-dedi.
Əli onunla danışmağın mümkün olmayacağını görüb Yusifdən uzaqlaşdı. Digər oğlanlardan fərqli olaraq Ələddin həmişəki kimi sakitcə oturub test eləyirdi. Tariel gəlib onun saçlarını qarışdırdı.
-E, neyləyirsən ee?-Ələddin əsəbləşərək qışqırdı.
-Heç, sehrli çırağı sürtürəm, görüm nə çıxır?
-Məzələnmə! İmkan ver, işimizi görək!
-Pah, hirsləndi bu. Cin çıxdı, deyəsən, içindən.-Tariel yenə zarafatından qalmadı.
-Yaxşı da Tariel. Bilirsən ki, əsəbləşirəm.
-Yaxşı, yaxşı. Bağışla atam. Sən oxuyan uşaqsan, məşğul etməyək səni.-Tariel ağzını büzərək ondan uzaqlaşdı.
Şad xəbəri dəhlizdə alan Mehdi qaça-qaça sinfə girdi. Qışqıra-qışqıra:
-Muştuluğuma nə verirsiniz?-dedi.
Sevinc gülə-gülə soruşdu:
-Evə gedirik?
-Halaldır. Haradan bildin?! İdman zalının damından su damır, zal bütün sudur. Ona görə də evə gedirik.
Sinifdə bir haray-qışqırıq qopdu ki, gəl görəsən. Artıq Leyla sinfə girəndə əksəriyyət dəli kimi ora-bura qaçır, qışqırır, oynayır, bir-birini qucaqlayır, bəziləri isə sakitcə çantasını yığırdı. Biraz keçmədi ki, Mirvari müəllimə səs-küyə gəldi. Açarı stola vuraraq:
-Ay uşaqlar, sakit olun! Nə olub?!-deyə cır səsi ilə qışqırdı.
Mehdi sevincək dedi:
-Evə gedirik, müəllimə!
-Pah! Mən də elə bildim, hamınıza amnistiya çıxıb. Birinci dəfədir?-sonra Leyladan.-Niyə evə gedirsiniz ki? Müəllim yoxdur?-deyə soruşdu
-İdman dərsidir, Sona müəllimə məni çağırıb dedi ki, bəs zal sudur. Bu gün idman olmayacaq.
-Bəs bundan sonra dərsiniz yoxdur?
-Xeyr müəllimə. Bu gün beş dərsimiz var idi.
Mirvari müəllimə yenə də bir xeyli