c bunu eşitcək təlaşlandı.
-Hə, indicə qapı qonşunuz Lalə xalanı gördüm. Uşağını dərsdən aparırdı. Deyir, Sevincə de, tez evə getsin. Açar ondadır, anası da qapıda qalıb.
Sevinc təəccüblə o tərəf bu tərəfə baxdı:
-Açar? Məndə açar yoxdur axı.
-Nə bilim ee. Anan indi bizdədir.-Yusif onun qolundan dartmağa başladı.-Gedək. Bəlkə nə vaxtsa götürmüsən, yadından çıxıb?
Sevinc təlaşla Ayana baxdı:
-Ayan... mən...
-Get, get, Sevinc. Narahat olma. Mən tək gedərəm.
-Yaxşı onda, sağol. Sağolun müəllimə.
Yusiflə Sevinc qaça-qaça pillələri düşdülər. Xatirə müəllimə Ayana:
-Gəl içəri. Kserekslər çantamdadır.-deyib müəllimlər otağına tərəf getməyə başladı.
Onlar müəllimlər otağına keçdilər. Xatirə müəllimə çantasını masanın üstünə qoyub aça-aça:
-Nə yaxşı tez gedirsiniz? Bu gün dörd dərsiniz var idi ki?-deyə soruşdu.
-Xeyr müəllimə. İndi idman olmalı idi. Amma zalı su basıb deyə dərs olmadı.
-Vay, vay.-Xatirə müəllimə testləri çıxara-çıxara başını buladı.
Əli orta pilləkənin başında-yuxarıda durub bir tərəfdən müəllimlər otağına baxır, digər tərəfdən də qorxa-qorxa ətrafa göz gəzdirirdi ki, heç kəs onu görməsin.

-Gəl, gəl, tez-tez!-Yusif Sevincin qolundan tutub qaça-qaça məktəbin pilləkənindən düşürürdü.
-Ay daa. Necə ola bilər, axı mən açarı götürməmişdim.-Sevinc isə öz-özünə danışırdı.
-Mən də bilirəm götürməmisən. Tez-tez gəl!
Sevinc bir anlıq dayanıb təəccüblə Yusifə baxdı:
-Necə yəni mən də bilirəm sən götürməmisən? Sən haradan bilirsən?
-Anan qapıda qalmayıb. Heç Lalə xalanı da görməmişəm. Bunlar hamısı bir oyun idi.
-Nə oyun?
-Əli Ayanla danışmaq istəyirdi və səni də oradan uzaqlaşdırmaq lazım idi. Mən də bu yalanı qurdum.
-Hmm, belə dee.-Sevinc gözləri parıldar şəkildə Yusifə baxdı.-Öz aramızdır, başın pis işləmir dost!-sonra gülümsəyərək-Afərin!-dedi.
Yusif gözlərini süzdürərək özünəməxsus bir əda ilə dilləndi:
-Nə bilmişdin məni? Öz dolğun təcrübələrimdən istifadə edərək qardaşıma kömək edirəm!
-Pah! Təcrübəyə bax! Vay Əlinin halına. Sənin