qabağa verib ksereksin qiymətini soruşdu. Sonra Ayana dönərək:
-Ver testləri-dedi.
Ayan narazı halda çantasından bir neçə səhifəlik test vərəqlərini çıxardı. Əli isə vərəqləri ondan alıb satıcı oğlana uzatdı:
-Qardaş, hərəsindən iki nüsxə.
Ayan müdaxilə eləyərək:
-Yox, yox, beş nüsxə.-dedi.
-Hə, beş nüsxə.
Satıcı oğlan razılıqla başını yellədi.
-Yaxşı, beş dəqiqə gözləyin.
Bu beş dəqiqəlik fasilədə Əliylə Ayan dükandakı kitablara, test blankları və digər vəsaitlərə baxdılar. Çox keçmədi ki, satıcı oğlan:
-Hazırdır, buyurun.-deyə onlara səsləndi.
Əli yenə özünü qabağa verdi:
-Nə qədər qardaş?
Onu belə görən Ayan onun qolundan tutaraq:
-Əli!-deyə yana dartdı.
Əli qolunu çəkdi.
-Ayan, yaxşı.
Satıcı oğlan onlara baxaraq gülümsədi, sonra:
-Bir manat beş qəpik. Beş qəpiyi verəməsəniz də olar-dedi.
-Yox, niyə ki? Qoy halallıq olsun.-Əli əl atıb cibindən pul çıxardı. Ayan nə qədər təkid elədisə də Əli ksereksin pulunu ödədi. Onlar dükandan çıxdılar. Lakin Ayan hələ də narazı halda:
-Əli, bu heç yaxşı olmadı.-deyirdi.
-Lap yaxşı oldu. Neylədim ki, mən?
-Çox sağol. Amma mən də ödəyə bilərdim.
Əli bir anlıq durub onun etiraz dolu məsum simasına tamaşa elədi. Xoşbəxtlik bu idi deyəsən. Sevdiyinin üzünə baxa bilmək, onun gözlərini, gülüşünü çəkinmədən seyr edə bilmək. Sonra özünü ələ alıb zarafatla yüngülcə barmağını silkələyərək:
-Məndən sizə nəsihət, Ayan xanım. Bir oğlanın yanında heç vaxt şotu ödəmək üçün özünü qabağa atma.-dedi.-Gedək?
Ayan balaca uşaqlar kimi ağzını büzərək qaşlarını çatdı:
-Məni yaxşı aldatdın, Əli. Bir də səninlə ksereks eləməyə gəlməyəcəyəm.
Onlar bu minvalla söhbət eləyə-eləyə geri qayıtdılar.

Artıq günorta saat iki-üç olardı. Sevil təlaşla mətbəxlə otaq arasında gedib-gəlir, öz qonağına süfrə hazırlayırdı. Anası həyətdən onu səslədi:
-Sevil, ay Sevil! Bura bax!
-Hə ana?-Sevil pəncərədən boylandı.
-O kuxnadakı şkaf var e, onun iki qapılı gözündə arxa tərəfdə şokoladlar olmalıdır, ondan da qoy. Mürəbbədən də çıxar.