universiteti qurtarıb əsgər gedəcəksən. Mən də bu il bir yerə verə bilməsən, mən də əsgər getməli olacağam. Onda anamız da tək qalacaq.
-Hə, düz deyirsən. Onu mən də fikirləşmişəm.-Hüseyn əlini qardaşının çiyninə qoyaraq-Yaxşı düşünmüsən, afərin!-dedi.-Narahat olma, nə qədər istəsən verərəm. Hansı qrupa vermək istəyirsən?
-Üçüncü qrupa. Ədəbiyyatla, Tarixim yaxşıdır. Əsas çətinliyim İngilis dilindəndir. Bu gün mağazada İngilis dili testləri, lüğət zad görmüşəm.
-Mağazada neyləyirdin?
-Ayanla getmişdik. O, ksereks elətdirirdi. Arada biz də kitablara baxdıq.
Bunu eşidən Hüseyn əlin-əlinə vuraraq gülməyə başladı:
-De də! Bunu bayaqdan de də! Ayan! Deyirəm axı bu Əli öz-özündən “Evrika” eləyən deyil. Sağolsun gəlinimiz, indidən sözünü keçirir.
-Qaqa! Bəsdir, nə gəlini? Anam eşidəcək!
-Nə pis şeydi məhəbbət, Gətirdi məni zarə...-Hüseyn mahnı oxuyur, qardaşını daha da cırnadırdı.

Ayan mətbəxdə şam yeməyi hazırlayan anasına kömək edirdi.
-Soğanlar yandı ee, kartofu doğrayıb qurtarmadın?
-Qurtarmışam. Gətirirəm indi.-Ayan doğradığı kartofları böyük bir qaba tökdü və duzlayıb anasına verdi.
-Çəkil, yağ sıçrayar üstünə.-Dilşad xala əliylə qızını yana itələdi. Kartofu tavaya töküb qapağını bağladı. Sonra qızına-Yuxarıdan tavanı çıxar. Ətləri də qızardaq.-dedi.
-Yaxşı.
Dişad xala birdən sual dolu baxışlarla üzünü qızına tutdu:
-Bu gün Xatirənin verdiyi ksereksləri çıxarmağa kiminlə getmişdin?
Ayan bu sualı gözləmirdi.
-Ə..Əliylə.
-Niyə? Sevincgil harada idi?
-Asyanın musiqisi var idi. Sevincin də ki, anası qapıda qalmışdı deyə tez getməli oldu. Mən Xatirəni gözləyirdim. Sonra Əlini gördüm. Bir yerdə getməli olduq. Nə olub ki?
-Nə olacaq? Bu gün qızlar görüb səni. Mənə deyirlər ki, bəs qızın Məleykənin oğluyla gəzirdi.
-Ana, o, mənim sinif yoldaşımdır. Məleykə xala da səninlə işləyir, tanıyırsan. Nə var ki burada?
Ayanın bu cavabı Dilşad xalanı daha da özündən çıxardı.
-Buna bax sən! Dilinə bax! Məleykəni də tanıyıram, oğlunu da! Acından günorta