baxdı,-nə yaxşı?
Məsələdən indi agah olan Yusif də tərs-tərs Əli ilə İsmayıla baxdı:
-Aha, indi başa düşdüm. Deməli, mənim qızla danışdığımı siz demisiniz, hə?
-Yoox,-Əli İsmayıla baxdı-biz nə demişik ki?
-Heeç.-İsmayıl da ona baxdı.
Elə bu vaxt Şakir müəllim içəri girdi. Hamı yerinə keçdi. Şakir müəllim ortaboylu, dolu bədənli, başının ortası keçəl biri idi. Olduqca ciddi, nizam-intizam sevən biri idi. Şagirdləri salamlayan Şakir müəllim sinfə göz gəzdirərək hirsli-hirsli:
-Bu sinfin yarısı hanı?-deyə soruşdu.
Leyla qorxa-qorxa ayağa qalxdı:
-Qaçıblar müəllim.
-Qaçıblar? Canları sağolsun. İndi onlar mənim dərsimə birbaşa direktordan icazə alıb girərlər.-sonra uşaqları gözləri ilə saymağa başladı-bir, iki, üç, dörd,...doqquz. Doqquz nəfər qaçıb hə?
Sonra Leyladan qaçanların siyahısını istədi.Günorta hazırlığa gedən Ələddin yolda Kənanla rastlaşdı. Onu görüb çatar-çatmaz:
-Ə, bu gün niyə axırıncı dərsdən qaçdın?-deyə onun üstünə düşdü.
-Neyləyim e, hazırlığım var idi. Müəllim saat on ikiyə salmışdı.
-İcazə alıb gedərdin də.
-Əşşi, bir işdir, oldu da. Gəlib yoxlayan oldu?
-Gəlib yoxlayan nədir, qaçanların siyahısı direktordadır.
-Yaxşı da. Məzələnmə.
-Nə məzələnmə?! Şakir müəllim od püskürürdü. Deyir, qaçanlar birbaşa direktordan icazə alıb girəcəklər dərsimə.
-Yaxşı daa. Məndən başqa çox idi ki, gedən?
-Doqquz nəfər.
-Sinif rəhbəri bildi?
-Səncə? Şakir müəllim Leylaya qaçanların siyahısını yazdırdı, dedi ki, sinif rəhbərinizə verəcəm, o bir tədbir görər.
-Əşşi, mən kefimdən qaçmamışam ki, hazırlığım var idi. Sən hara?
-Hazırlığa, Riyaziyyata.
-Hə, get gecikərsən. Hələlik.
-Yaxşı, hələlik.
Onlar ayrıldılar. Kənan Ələddinin yanında özünü sındırmasa da, canına əməlli-başlı qorxu düşmüşdü. O, həmişə belə idi. Qürurlu. Nədənsə qorxduğunu heç vaxt biruzə verməzdi. Kənardan çox soyuqqanlı görünsə də, bircə ən yaxınları-ailəsi bilirdi, onun necə emosional olduğunu.
Kənanın özündən dörd yaş kiçik Sənan adında bir qardaşı da var idi. Anası evdar