uşağı almaq istədi.-Gəl, biz gedək, gəzək.
-Sənsən pis!-uşaq Yusifi əliylə itələdi.
-Yaxşı da, olmadı ki. Bax ağlayaram ha mən. Ağlayım?-Sevinc uşaq kimi dodaqlarını büzdü.
-Yooox, alama!
Sevinc burnunu uşağın burnuna sürtdü, sonra yanağından öpüb dayısına qaytardı.
-Sağol elə, Sevincə. Sağol, sağol.
Sevinc uşağı Yusifin qucağına verib ona əl eləyə-eləyə aralandı. Ramil isə yenə də Sevincin dalınca ağlayırdı.

Xatirə müəllimə metroların birinin qabağındakı dayanacaqda marşrut gözləyirdi. Həmin metrodan çıxan Xəyal müəllim onu görüb yaxınlaşdı.
-Salam müəllimə.
-Salam Xəyal müəllim.
-Hadan belə?
-Universitetə getmişdim. Diplomu almağa.
-Lap yaxşı. Xeyilli olsun.
-Çox sağolun.
Bir müddət araya çökən səssizliyi Xəyal müəllim pozdu. O, həmkarı ilə daha yaxından tanış olmaq istəyirdi.
-Siz bu il bitilmisiniz?
-Xeyr, bu magistr diplomumdur.
-A, nə gözəl. Onda daha-daha xeyirli olsun. Bəs niyə olada qalıb işləmədiniz?
-Əslində dekanım demişdi, istəsən burada səni laborant kimi götürə bilərik. Dərs də götürə bilərsən. Amma özüm istəmədim. Magistraturanı əlavə bilik olsun deyə oxudum. Bəlkə sonra universitetdə işləyərəm, amma indi yox. Bitirdiyim məktəbdə dərs demək mənim uşaqlıq arzum olub. Mən elə işlədiyim məktəbi bitirmişəm.
-A, doğludan?
-Bəli. Əslində indi kirayə qaldığım ev də öz evimizdir. Siz haradan belə?
-Mən də əsgəl yoldaşımla gölüşməyə getmişdim. Bakıda qalı. Çoxdandı gölüşmüldük.
Onlar beləcə bir müddət söhbət elədilər. Çox keçmədi ki, gözlədikləri marşrut da gəldi.

İsmayıl hazırlığa gedirdi. Gəlib dükanların birinin qabağından keçəndə yadına düşdü ki, kontur almalıdır. Geri dönüb dükana girdi. İçəridə satıcı var idi, amma oturduğundan rəflərin arxasından görünmürdü.
-Salam, kontur var?
-Var,-satıcı ayağa qalxmadan,-hansından?-deyə soruşdu.
-İki manatlıq sim.
Satıcının səsi İsmayıla tanış gəlsə də fikir verməyib dükandakı soyuducudan bir butulka sərinləşdirici su da götürdü.
-Ə İsmayıl, soyuq su içmə! Xəstələnərsən.-Kərəm