Atan seni tikintiye aparacaq. Aç gözlerini!
İsmayıl gözlerini Sevilden çekib eli ile Ramazanı yana iteledi. Ters-ters Eligile baxıb:
-Nedir, ne yığışmısınız başıma?-dedi.
-Axır ki, dünyayla elaqeni berpa eledin.
Ramazan özünden razı halda Eliye baxıb:
-Eledin yox, eledin.-deye özünü gösterdi.
-Aye, bayaqdan qabağında çıxarmadığımız oyun qalmayıb, sen ele heeeyy oralardasan.-başıyla Sevili işare eleyen Mehdi İsmayıla göz vurdu.
İsmayıl heç ne olmamış kimi gözlerini qaçırıb:
-Gözüm yol çekirdi.-dedi.
-Desene, gelecekde Bakıda çekilecek körpü ve keçidlerin çertyojunu indiden çekirem.
İsmayıl bir qaşını qaldırıb kinaye ile Elini süzdü:
-Men yol çekirem, senin kimi yol çekmek arzusuyla yaşamıram ki.
-Ne demek isteyirsen, indi?
-Heç ne. Prosto deyirem ki, arzu qarın doyurmur. Allah deyir, senden hereket, menden bereket.
Mehdi gözleri parıldar şekilde Ramazana baxıb:
-Aha, söhbet qızışır.-dedi.
İsmayılla Eli ters-ters ona baxdılar. Ele bu vaxt sinfe giren Leyla uşaqların diqqetini celb elemek üçün sesini qaldırıb Sakit müellimin gelmediyini, ona göre de Mirvari müellimenin bu dersi sakit oturmağı tapşırdığını elan eledi. Çox keçmedi ki, sinif rehberinin özü de geldi. O da eyni şeyleri tekrarlayıb getdi. Ders başlayandan gözü Ayanın boş partasında olan Eli axır ki, Sevincgile yaxınlaşdı.
-Sevinc, Ayanla Asya niye gelmeyib?
Yusif Eliye göz-qaş eleyir, soruşub Sevinci şübhelendirme deye işare eleyirdi. Sevinc gülmemek üçün dişlerini bir-birine sıxıb Eliye baxdı:
-Bele havalarda Ayanı mektebe atası getirir. Amma bu gün xeberim yoxdur, belke atasının işi çıxıb. Ne olub ki?
Eli sözü nece fırladacağını düşüne-düşüne barmaqlarını bir-birine sıxırdı.
-Heeç, soruşdum da ele-bele. Hemişe soruşmuram?-sonra nese yadına düşmüştek,-İngilis dilinden hazırlığa getmek isteyirdim axı. Soruşacaqdım ki, Hafize müellime nece ders keçir?-deye soruşdu.
-Mektebde nece, orada da ele. Sen hele başlamamısan?
-Yox e, evvel qardaşım arxayın saldı ki, men seni hazırlaşdıraram.

<< 1 ... 105 106 [107] 108 109 ... 382 >>