Leyla el çekmek niyyetinde deyildi. Qardaşının çarpayısında onunla üzbeüz oturub,-qalanı da var?-deye maraqla soruşdu.
-Yox, yoxdur.-İsmayıl bacısını göndermek üçün-Senin dersin yoxdur? Ne oturmusan?-deye soruşdu.
-Sen söhbeti deyişme e. Cavab vermedin axı, elin harada cızılıb.
-Demedim seher yıxılmışam?
-Sen dedin, men de inandım. De görüm, hansı qıza göre dalaşmısan?
-Ne qız, ne dava? Sen menim bu güne kimi hansısa bir qıza göre dalaşdığımı görmüsen?
-Yox, görmemişem. Amma bu o demek deyil ki, bundan sonra dava elemeyeceksen. Sencanı, danış da, bu gün ne olub.
Ele bu vaxt qapı astaca döyüldü. Ardınca aralanan qapıdan Rövşen emi içeri boylandı. İsmayılla Leyla özlerini düzeltdiler.
-Leyla, get gör, anan ne deyir.-deye Rövşen emi qızına baxdı.
-Yaxşı ata.-deyib Leyla celd otaqdan çıxdı.
Rövşen emi de qızının ardınca çöle çıxmaq istese de son anda gözü çarpayısında fikirli-fikirli kitaba baxan İsmayıla sataşdı. Geri qayıdıb hemişeki kimi soyuq ve amirane terzde:
-Derslerin nece gedir? Mektebine öyreşe bilmisen?-deye soruşdu.
İsmayıl gözlerini kitabından çekib fikirli-fikirli atasına cavab verdi:
-He pa, her şey eladır.
Bu Rövşen emini özünden çıxardı. Sesini qaldırdı:
-Pa nedir e? Yüz defe dememişem, “pa”, “papa”, “ma”, “mama” yox, ata, ana! Esgerlerin dilinden “çast”ı, “soldat”ı yığışdıra bilmedim, sizin dilinizden de “papa”, “mama”nı. Leyla heç olmasa filologiyada oxuyandan düzelib, sen...-Rövşen emi sözünü yarıda saxlayıb İsmayıla baxdı. İsmayıl özünü ona qulaq asırmış kimi gösterse de fikrinin başqa yerde olduğu açıq-aşkar bilinirdi.-Eleye bilmirsen?
-Neyi?
Rövşen emi başıyla oğlunun qaraladığı vereqleri gösterdi. İsmayıl qabağındakı qaralamalara baxıb meyus şekilde:
-He pa, ilişib qalmışam.-dedi.
Rövşen emi yeniden coşdu:
-Yene pa? Men bayaqdan burada ne danışıram?!
-He?-İsmayıl yene de çaşqın halda atasına baxdı.
-Heç ne!-Rövşen emi bezgin halda-Ver baxım görüm, neyi eleye bilmirsen?-dedi.
-De, yüz altmış ikinci misal.-İsmayıl testi

<< 1 ... 118 119 [120] 121 122 ... 382 >>