vaxt Sevincgilin qapılarının qabağından keçen Yusif Sevincin onun haqqında dediklerini eşidib ayaq saxladı, öz-özüne ah çekib yoluna davam eledi. Xaver xala ise Yusife pis davranmamağı üçün qızını berk-berk tenbeh edirdi. Belece Sevinc anası ile sağollaşıb evden çıxdı. Birinci mertebeye çatanda Yusifin blokun ağzında üzü çöle teref dayandığını gördü. Bir anlıq ayaq saxlasa da sonra yoluna davam eledi. Gelib onun yanından keçende Yusif sağ elini yuxarı qaldırıb elindekinin düymesini yuxarı sıxdı. Düz Sevincin başının üstünde çetir açıldı. Bir anlıq duruxan Sevinc yene heç ne olmamış kimi yoluna davam elemek istedi.
-Az, adamı niye sındırırsan?-deye Yusif onun arxasınca seslendi.
Arxaya dönen Sevinc heç ne olmamış kimi:
-Neylemeliyem ki?-deye soruşdu.
Yusif çetiri ona uzatdı.
-Tut.
-Neyleyirem senin çetirini?-Sevinc özünü geri çekdi.
-Menim çetirim rozıvı, güllü olur?
-Senin deyil, Nuride xalanındır.
-Onunku zoğalı rengdedir, özü de üstünde gülleri yoxdur. Tut!
-Her kimindir. İstemirem.
-Ay qız, senindir. Tut da.
-Menimdir? Nece düzeltmisen?-Sevinc sevincek yaxınlaşıb çetire baxdı.-Yox, bu menim deyil axı.
-Of, Sevinc! Tezedir, qolum qırıldı, tut!
-Tezedir? Almısan?
-He! Götüreceksen, ya yox?-Yusif hirslenmeye başlamışdı.
-Yox, yox, götüre bilmerem.-deye Sevinc yeniden özünü geri çekdi.
Yusif onun elini tutaraq çetiri zorla onun ovcuna qoydu:
-Sen, deyesen, çox danışdın axı!
Sevinc utandığından ne deyeceyini bilmirdi.
-Dost, men özümü lap axmaq kimi hiss eleyirem. Bağışla.
-Sen hele çox danışacaqsan?-Yusif blokda yere qoyduğu kitab-defterlerini eline götürüb Sevince baxdı.-Gedek?
-A, bes sen yağışın altında gedeceksen?
-Yox, papağım var da.
-Yox, heç ele şey yoxdur. Elindekileri ver bura, tut bunu.-çetiri Yusife uzadan Sevinc onun kitab-defterini öz çantasına qoydu. Yusif çetiri yeniden Sevince qaytarmaq istese de Sevinc etiraz ederek,-Onu sen tut. Sen hündürsen, men tutsam, senin islanacaqsan.-dedi.
Onlar belece yollarına davam elediler.

<< 1 ... 120 121 [122] 123 124 ... 382 >>