-Zahidden aldın bunu?
-Yox, eslinde skladdan getirtmişem.
-Oradan niye?
-Dünen axşam ne illah eledim, senin zontikini düzelde bilmedim. Sonra düşdüm ki, tezesini alım, Zahid ha axtardı, terslikden bir dene de zontik qalmamışdı. Sonra Vahide zeng vurdu, sonra gedib skladdan götürdüm bunu.
Sevinc dostunun bu yaxşılığı qarşısında ne deyeceyini bilmirdi.
-Caan, seni de eziyyete salmışam, axşam vaxtı.
-He, daha deme.-deye Yusif güle-güle başını buladı.
-Bağışla.
-Bağışladım, bir zontik.
-Qızlar düz deyirler, men axmağam, senin kimi yaxşı bir dostun qedrini bilmirem.
-Qızlar düz demirler. senin menim qedrimi bilmeseydin, men indi senin yanında olmazdım.
Yusifin bu sözü qarşısında Sevinc dine bilmedi. Heç Yusif de bir müddet danışmadı.

Dünen olduğu kimi bu gün partaların yarısı öz sahiblerini gözlemeli olacaqdı. Tengenefes içeri girib çetirini qapının arxasında açıq qoyan İsmayıl Eliye seslendi. Eli bu vaxt gödekçesini asılqandan asmaqla meşğul idi.
-Aye, arxandan atlı qovurdu? Seherden sene çatmaq üçün elden-ayaqdan getdim ki.
-Yaxşı daa, inan ki, görmemişem.-yerine qayıdan Eli İsmayılı başdan-ayağa süzüb kinaye ile,-Ne eceb bu gün yıxılmamısan? Tek gelmisen deyesen?-deye soruşdu.
-He, bu gün yaxşı gelmişem.-deyen İsmayıl özünden ixtiyarsız sinfe göz gezdirdi.-Sevil hele gelmeyib?
-Ahaaa, yaxşı düşdün elime! Öz dilinle dedin ha, Sevil!
-Aye, yaxşı! Yeni deyirem, qızlar gelmeyib? Sevinc, Sevil, Züleyxa...
-Danışma qardaş, danışdıqca batırsan. Düzü bilirdim e, prosto indi deqiq oldu.-Eli özünden arxayın şekilde yerinde oturdu.
Ele bu an Ayan içeri girdi. Çetiri açıb İsmayılın çetirinin yanında yere qoydu. Sonra yerine keçib Asyayla gördü. Bütün bu müddet erzinde Eli gözlerini çekmeden maraq ve hesretle onu izleyirdi. Maraq ve kinaye ile İsmayıl da onu. O, biraz qabağa eyilib Elinin qulağına pıçıldadı.
-Ele men de bilirdim, prosto indi daha deqiq oldu. Şot 1:1!
Eli diksinerek arxaya döndü. İsmayıl ise güle-güle başıyla ona Ayanı işare eledi.

<< 1 ... 121 122 [123] 124 125 ... 382 >>