bilerem.
-Yox müellime, sağolun, bir dene İngilis dilinden hazırlaşmaq fikrim var.
-Bax ha, eger pulu fikirleşirsense, narahat olma, men seni pulsuz hazırlaşdıraram.
-Yox, yox, müellime, ona heç razı olmaram.
-Ciddi sözümdür, görürem ki, sende bu qeder heves var. Adi bir şeye göre niye isteyinden olursan? Narahat olma, heç kim heç ne bilmeyecek.
-Yox, müellime, israr elemeyin, men bunu qebul eleye bilmerem. Siz de zehmet çekirsiniz. Qarşılıqsız olmaz.
-Zehmeti men çekiremse, qarşılıq isteyib-istemeyeceyim de mene bağlıdır. Sen yene de fikirleş.
-Oldu müellime, fikirleşerem.
Tedris işleri üzre direktor müavini Xalide müellime dehlizde diger müellim yoldaşı ile söhbet eleyirdi. Ele bu vaxt el telefonuna zeng geldi. Direktor Oqtay müellim ona tecili otağına gelmesini deyirdi.
Dehlizde Eli ile söhbetleşen Yusif Günel müellime ile rastlaşdı. Günel müellime ondan dünen çetiri tapıb-tapmadığını xeber aldı. Yusif ise tapdıqlarını dedi. Günel müellime onlardan aralanandan sonra Eli maraqla Yusife baxıb:
-Ne açar, ne zontik? Dünen ne olub?
-Sene danışmamışam?
-Yox.
-Sevincin zontiki dünen mektebde qalmışdı. Ona göre dünen bütün mektebi fırlanmışam. İnformatika otağı, idman zalı, sinif. Axır ki, tapdıq. Sonra ne olsa yaxşıdır, ağıllının biri vurub zontiki qırdı. Men de gedib etezedn ona teze zontik aldım.
Yusif danışdıqca Eli onun dünen dediyi “Teki burada olduğunu bilesen, ona göre bütün mektebi gezersen de” sözlerini xatırlayır, öz-özüne gülümseyirdi. Xalide müellime astaca qapını taqqıldatdı. İçeriden direktorun “Gel” deye sesi eşidildi. Qapını aralayıb içeri keçen Xalide müellime direktoru salamladı.
-Keçin eyleşin, müellime.
Direktorun gösterişinden sonra boş stullardan birine eyleşdi. İçeride direktorun diger müavini Esmira müellime de var idi. Esmira müellime sakitce ağlayır, arabir desmalla gözünü silirdi. Öz masasında qemgin oturan Oqtay müellim de fikirli-fikirli qelemini fırladırdı. Bunlardan narahatlıq keçirmeye başlayan Xalide müellime ise

<< 1 ... 123 124 [125] 126 127 ... 382 >>