çatmır.
Züleyxa pencereni açmaq üçün ayağa durmuşdu ki, Sevil huşunu itirerek yere yıxıldı. Sinif bir anlıq ayaqlandı. Ayan ağlaya-ağlaya, hem de telaşla Sevili birteher yerden qaldırmaq istedi. Onun kömeyine yan partada oturan Eleddin de çatdı.
-Tez medsestranı tapın, tez!-özünü itirmeyen Mirvari müellime oğlanlara seslendi, sonra celd özünü Sevilin yanına yetirdi. Züleyxa bu vaxtı Sevilin yanaqlarına vururaq onu ayıltmağa çalışır, diger terefden de ağlayırdı. Mirvari müellime-Aralanın, başına yığışmayın!-deye Sevilin başına toplaşan uşaqları oradan uzaqlaşdırmağa başladı.
Mehdi ile Eli ise artıq tibb bacısının arxasınca getmişdiler. Mirvari müellimenin gösterişi ile partanı ireli çeken uşaqlar başına qanın yaxşı işlemesi üçün başının altına yumşaq şerf qoyub arxaya teref söykemişdiler. Lakin Mirvari müellime bunun düzgün olmadığını, başa qanın yaxşı işlemesi üçün başın aşağıya doğru eyilmeli olduğunu dedi. İsmayıl telaşla o teref-bu terefe gedir, Sevil üçün elinden heç ne gelmediyi üçün özünü çox pis hiss eleyirdi. Onu bele görü yaxınlaşan Yusif çöle çıxmağı teklif elese de İsmayıl burada qalmaq istediyini dedi. Ele bu vaxt tibb bacısı Sahile xala qaçaraq sinfe girdi. Sevile görcek:
-Ne oldu yene bu qıza?-deye meyus halda dillendi.
-Zeif uşaqdır da, ay Sahile xanım. Her şeyden tesirlenir.-deye Mirvari müellime dillendi.
Naşatr spirtini açıb pambığa batıran Sahile xala onu Sevilin burnuna yaxınlaşdırdı. Saniyeler sonra Sevil terpenmeye, özüne gelmeye başladı. Ağır-ağır gözlerini açdı, tibb bacısının onun burnuna tutduğu pambığı da yana iteledi. Şüursuz şekilde başına toplaşanlara baxıb gücle eşidilecek sesle:
-Ne olub, niye yığışmısınız bura?-deye soruşdu.
-Canım, indi yaxşısan?-deye Ayan elini onun saçlarında gezdirib mehribanlıqla soruşdu.
-Ne olub axı?
-Heç ne caan. Her şey yaxşıdır.-Züleyxa onu sakitleşdirdi.
Sevilin özüne gelmesi ard-arda şok yaşayan sinfin üstüne sanki serin su sepdi. Hamı yavaş-yavaş öz yerine keçdi. Birce İsmayıl lövhe

<< 1 ... 126 127 [128] 129 130 ... 382 >>