paralelindeki divara söykenib boynunu buraraq Sevile baxırdı.
Bir ders keçdi. Özüne gelen Sevil hava almaq üçün Züleyxa ile birlikde pencerenin qabağında durmuşdu. Mehdi, Eli, Yusif üçlükde kederle Refiqe müellime ile bağlı xatirelerini tezeleyirdiler. Eli köks ötürerek:
-Yadınız gelir, Refiqe müellime sekkizinci sinifde bizi Tarix muzeyine aparmışdı?-dedi.
-He, hele Kenanla Zamiq itmişdiler de. –Yusif üzünde xefif bir tebessümle dillendi.
-Zamiq satqın çıxdı da
Elinin bu sözü ona ünvanlandığını sanan Yusif dinmeyerek gözlerini partaya dikdi. Onu bele gören Eli elini onun çiynine qoyaraq:
-Sen öz üstüne götürme e, Yusif. Bu söz sene aid deyil-dedi.
-Amma az qalsın, olacaqdı.
Mehdi özünden arxayın şekilde:
-Görürsünüz ki, oxumamağın da öz faydaları var.-deye dillendi.
Bu vaxt onlara yaxınlaşan İsmayıl partaya söykenib ellerini qoynunda çarpazlayaraq söhbete qoşuldu:
-Bu Refiqe müellime sizin sinif rehberiniz olub ki?
-He, amma o bizim tekce sinif rehberiniz deyildi, hem de anamız idi.-Yusif köks ötüre-ötüre dillendi.-İnanmıram ki, bu sinifde, ya da mektebde ondan gül qeder inciyen şagird olsun.
-Ne olsun? Bezilerinin gözü götürmedi de,-Mehdi acıqlı-acıqlı yumruğunu partaya vura-vura Yusifin sözüne davam eledi,-ayağının altını qazıdılar.
-Ne olub ki?-İsmayıl biraz da onlara teref eyilerek maraqla gözlerini qıydı.
-Refiqe müellime, onuncu sinfe qeder bizim sinif rehberimiz olub.
-Bağışla Eli, sözünü kesirem, o da Biologiya müellimesi idi?
-Yox, o, tarix idi. Köhne direktorumuz qarışıq mektebde bir-iki neferin onunla arası yox idi. Onuncu sinifde guya lisey yaratmaq adı ile sinfimizi dağıtmağa çalışdılar. Bütün siniflerden yaxşı oxuyanları yığıb imtahan edecek, sonra da liseye salacaqdılar. En çox yaxşı oxuyan da bizim sinifden idi, doqquz, ya on nefer. Guya onlar da çıxsa sinifde uşaq qalmayacaq behanesiyle sinfe göz qoydular.
-Yaxşı oxuyanlarınızın hamısı imtahan verdi?
-Dörd nefer xain çıxdı, qalan heç kim razı deyildi.
-Dörd yox, altı.-Yusif

<< 1 ... 127 128 [129] 130 131 ... 382 >>