kinaye ile gülümsedi-Bizi saymırsınız?
-Yusif, yaxşı da.
-Sen de getmişdin?-İsmayıl üzünü Yusife tutdu.
-He, sevgilisi paralel sinifden idi, o gedirdi deye bu da onun hevesine düşmüşdü. Hele bir Sevinci de özüne qoşmuşdu.-Mehdi Yusifin yerine dillendi.
-Sonra ne oldu?
-Valideynlerimiz alemi bir-birine vurdular, şikayet elemedikleri yer qalmadı. Lisey yarandı, amma bizim sinfe toxuna bilmediler. Düzdür, könüllü aparılanlar orada qaldı, amma zorla aparılanlar qayıtdılar.
-Zorla aparmışdılar imtahana?-İsmayıl heyretle Eliye baxdı.
-He, bes ne bilmişdin?-Eli kinaye ile elini havada yelledi.-Dehşet idi e, burada.
-Amma zalımın qızının üreyi yene soyumamışdı,-Yusif ah çekerek yeniden dillendi,-direktor Refiqe müellimeni yanına çağırıb ne demişdise, yazıq hemin günü infakt olmuşdu. Arxasınca skoru gelmişdi. O gün bu gün, yorğan-döşeye düşdü, işleye bilmedi.
-He ne olsun? Direktor axıra kimi yerinde otura bildi ki? Çox keçmedi ki, onu da işden atdılar.
Leyla yorun addımlarla sinfe girdi. Çox da yüksek olmayan sesle sinfe seslendi:
-Uşaqlar, müellimlerin çoxu yığışıb Refiqe müellimeni yola salmağa gedirler,-sesi titrese de özünü ele alıb sözüne davam eledi,-Mirvari müellime tapşırdı ki, dersin sonuna iyirmi beş deqiqe qalıb, sakitce sinifde oturun, zeng olsun, gedersiniz.
Hamı razlaşdı. Birden bayaqdan pencerenin qabağında dayanmış Kenan:
-Gedirler.-deye sinfe boylandı.
Hamı pencereye axışdı. Mektebin qabağında bir mikroavtobus, üç-dörd xarici maşın dayanmışdı. Kişi müellimlerinin ikisi ellerinde tutduqları eklili mikroavtobusa yerleşdirir, direktor da başqa bir müellimle söhbet eleyirdi. Diger terefden de müellim ve müellimeler de mikroavtobua minirdiler. Ayan özünü saxlaya bilmeyib ağlaya-ağlaya çöle çıxdı. Asya da onun arxasınca çıxmaq istese de Sevinc onu saxlayıb tek qalmasının daha yaxşı olduğunu dedi. Eli de özünü çöle atdı. Ayan müellimler otağının qabağında Xatire müellimenin boynuna sarılıb ağlayırdı. Onu sakitleşdirmeye çalışan Xatire müellime

<< 1 ... 128 129 [130] 131 132 ... 382 >>