pillekenin yanında onlara baxan Elini görüb eli ile gelmesini işare eledi. Eli dolmuş gözlerini silib onlara yaxınlaşdı. Xatire müellime Ayanı özünden aralayıb Eliye dedi:
-Eli, apar bunu bufete. El-üzüne biraz su vursun.
-Baş üstde müellime.-deyen Eli sonra üzünü Ayana tutub mehribanlıqla,-Gedek?-dedi.
Ayan razılıqla başını yelledi. Onlar pilleleri enmeye başladılar.
Sinifdeki ağır abu-hava Kenanı sıxdığından bufete düşmek qerarına geldi. Fikirli-fikirli ara pillekene yaxınlaşıb bir-iki pille düşmüşdü ki, gözü yuxarı pillekende oturub ellerini üzüne tutub ağlayan qıza sataşdı. Saçlarından tanıdı. Bu ki, onun dünen qapıda toqquşduğu yaşıl gözlü qız idi! Kenan ona yaxınlaşmaq istese de nese düşünüb fikrinden yayındı. Lakin sonra bütün cesaretini toplayıb yuxarı qalmağa başladı. Asta-asta ve çekine-çekine qıza teref eyilib:
-Yaxşısınız?-deye soruşdu
Qız onu görüb tez ayağa qalxdı. Altına qoyub oturduğu kitabı da götürüb getmek istedi.
-Siz narahat olmayın, men gedirem.-deye Kenan ondan qabaq terpendi.-Sadece ağladığınızı görüb yaxınlaşdım.
Qız dinmedi.
-Refiqe müellime size de ders demişdi?
Qız başını yelledi:
-He, hem de qonşumuz idi.
-Qonşunuz?-Kenan heyretle ona baxdı.
-He, ailevi yaxınıq. Dünen axşam anamla ona baş çekmeye getmişdik. Ele yaxşı görünürdü ki. Sanki aylardır yataqda yatan bu insan deyildi. Mene dedi ki, yaxşılaşsam, mektebe qayıdacam. Amma indi mekteb onun yanına gedir.-qız yeniden ağlamağa başladı.
Kenan da gözlerini yere dikib dayanmışdı. Ele bu vaxt yuxarıdan telaşla gelen bir qız Kenanın yanındakı qızı görüb:
-Ay qız, Zerife, haradasan? Bayaqdan seni axtarıram.-deye onun üstüne düşdü.
Sanki Kenanın beynine qan sızdı. Bütün bedeni soyumağa, serin ter basmağa başladı. Zerife?! Bu ki, onun uşaqlıqda ölen bacısının adı idi! Bu qeder tesadüf ola bilmezdi.
-Tek qalmaq istedim, Nigar. Ona göre heç birinize demedim.
Qız başıyla Kenanı işare eleyib:
-He, görürem, tek qalmısan.-dedi.
Belece onlar Kenandan aralandılar. Kenan ise

<< 1 ... 129 130 [131] 132 133 ... 382 >>