İsmayılın heyecanını daha da artırdı. Qapının ceftesi çekildi ve qapı açıldı. İsmayıl elindeki zenbilleri son anda yere salmadan dura bildi. Çünki qarşısındakı tamam başqası-Sevilin bacısı Sevda idi. O, ortaboylu, ortabedenli, qaraşın bir qız idi. Xalide xala zenbilleri İsmayıldan alaraq qızına verdi. Qız maraq ve teeccüble İsmayıla baxır, İsmayıl ise içeri boylanaraq heyetde Sevili axtarırdı. Döze bilmeyen Sevda anasından:
-Bu kimdir?-deye soruşdu.
-Sevilin sinif yoldaşı.
-Onun sinif yoldaşlarını men tanıyıram axı. Bu tanış gelmedi.
-Bu il gelib.
-He.-deye başını yelleyen Sevda maraqla İsmayılı süzürdü.
-Bala, gel qonağımız ol.-Xalide xala mehribanlıqla üzünü İsmayıla tutdu.
-Yox, yox, xala, çox sağolun. Men gedim.
-Sağol, oğul. Sene de eziyyet verdim.
-Xoşdur, xala.-İsmayıl durduğu yerden ayaqlanaraq getmeye telesdi, sonra çekine-çekine-eee...Sevile salam deyersiniz.-dedi.
-Sağol bala, sağol. Salam gönderenlerin çox olsun.
Xalide xala darvazanı örtüb içeri keçdi. İsmayıl ise meyus halda bir gözü arxada yoluna davam edirdi. Bir terefden Sevili görmediyine meyus olurdusa, diger terefden de en azından evinin yerini öyrendiyi üçün sevinirdi. Sevdayla Xalide xala elleri zenbilli pillekenle yuxarı çıxırdılar ki, Sevil onları qapıda qarşıladı. Xalide xala qızını görcek:
-A qızım, harada idin?-deye soruşdu
-Evde idim, otağımda.
Sevda içeri keçdi. Sevil ise anasının elindeki zenbili götürmek istese de anası ağırdır, gücün çatmaz deye etiraz eledi. Sevil birteher zenbili anasının elinden ala bildi.
-Bes senin gücün nece çatıb? Özü de ikisine birden.
-Men getirmememişem ki. Sağolsun, sinif yoldaşın kömek eledi.
-Kim?-Sevil arıtq qapının kandarına çata-çatda idi.
-İsmayıl. Maşallah, çox merifetli uşaqdır.
İsmayılın adını eşitcek ayağı qapının kandarına ilişen Sevil yıxılmamaq üçün özünü son anada gücle saxladı.
-Yavaş, a bala!-deye anası celd onun qolundan tutdu. Sonra danlaya-danlaya zenbilleri ondan alıb metbexe keçdi.
Sevil ise bir müddet

<< 1 ... 133 134 [135] 136 137 ... 382 >>