söykendiyi yerden terpene bilmedi. Deyesen, İsmayılı göre bilmediyine o da meyus olmuşdu.
Bloklarının qabağındakı oturacaqda kefsiz oturan Sevinc gah ofuldayır, gah da elindeki test blanklarını vereqleyirdi. Hazırlıqdan qayıdan Yusif uzaqdan onun bu halını görüb addımlarını yeyinlederek ona yaxınlaşdı.
-Salam dost. Niye kefsizsen, xetrine deyen olub?-deye onun yanında oturdu.
Sevinc ona baxmadan acıqlı-acıqlı:
-Heç ne!-deye cavab verdi.
Yusif bir müddet heç ne soruşmadan onun yanında oturdu. Lakin döze bilmeyib yeniden soruşdu:
-Demeyeceksen ne olub?
-Hazırlıqlarımın vaxtı deyişilib.-Sevinc balaca uşaqlartek dodaqlarını büzdü.
-Ele bu?-Yusif elini-eline vuraraq güldü.
-Günah sene söz deyendedir axı.-berk inciyen Sevinc durub getmek istedi.
Lakin Yusif onu qolundan tutub saxladı:
-Olmadı ki, dost. Bir emelli danış görüm, ne olub.
-Riyaziyyatdan teze qrupa göre Xeyrense müellime bizim qrupun vaxtını deyişib dörden-altıya salıb. Bu terefden de Xatire müellimenin hazırlıq vaxtı altıdan sekkize düşüb.
-Qaranlığa düşür deye narahatsan?
-He, Edebiyyat hazırlığında bir dene Ayanla men qalmışıq. Ayan da mene göre deyişdi. Amma ne olsun, o da o binadandır. Men yene de tek qalıram.
Sevinc danışdıqca Yusif gözlerini qıyıb çenesini ova-ova nese fikirleşirdi.
-Anam da deyir, narahat olma. Heftede iki gündür, onu da atanla men növbe ile qabağına gelerik.-Sevinc sözünü yarıda kesib Yusife baxdı. Yusif eli çenesinde çox uzaqlarda idi. Sevinc Yusifin ona qulaq asmadığnı düşünüb heç ne demeden durub getdi.
Birden Yusifin gözleri parıldadı. Ağlına ne geldise üzünü Sevince teref dönderdi. Lakin onu yanında görmeyib durub onun arxasınca bloka qaçdı.
-Sevinc, ay Sevinc! Gözle!
Ele bloka girmişdi ki, yuxarıdan anasının sesi eşidildi.
-Yusif, a bala, bura bax!
Yusif çaresiz halda geri qayıdıb yuxarı boylandı.
-Nedir?
-Pul atıram, get çörek al!
-Yaxşı, at!
-Gözle.-deyib Nuride xala içeri keçdi.
Yusif ise elleri belinde ofuldaya-ofuldaya bir yuxarı, bir de

<< 1 ... 134 135 [136] 137 138 ... 382 >>