başladığından proqramı çatdırmaq üçün her gece saat bire-ikiye kimi yatmırdı. Onda özünün de başa düşe bilmediyi bir heves,bir güc yaranmışdı. Ele qardaşıyla anası da bunun sebebini tam menasıyla anlaya bilmirdiler. Azerbaycan diline daha böyük heves ve mesuliyyetle yanaşır, qrupda da hamıdan yaxşı olmağa çalışırdı. Bir sebebi bu fenni sevmesi idise, diger sebebi de Ayanla eyni binada olmağın verdiyi güc idi. Diger terefden de Xatire müellimenin ona elediyi bu yaxşılığın qarşısında borclu qalmaq istemirdi. Saatın eqrebleri birin yarısını gösterirdi. Yeni geceni. Divanda yarıuzanılı veziyyetde test eleyen Eli etrafına sepelediyi kağız parçalarına baxıb dikeldi. Sağa-sola qanrılaraq:
-Off, her yerim tutulub ki.-deye mızıldandı.-Vaxtında oxumamaq budur da.-testi yana atıb gözünü ova-ova-Eşi, qalsın sabah dersde eleyerem-dedi. Bu vaxt yerdeki kitabın içinde bir ağ vereq gözüne sataşdı. Eyilib vereqi götürdü, evvel istedi ondan teyyare düzeltsin, amma sonra ne düşündüse dayandı. Vereqe “A”lar yazmağa başladı. Sonra bu “A”lar dönüb Ayan oldular. Bunları yaza-yaza ağlına bir bend şeir de geldi. Vereqde boş yeri tapıb o şeiri de yazdı:

Ayrılıq ölümdü, sennen ayrılsam
Yeniden yaşamaq menimçün deyil
Axı his etmesem seni qelbimde
Niye boş dünyanı edirem seyir?

Yazdığı şeiri bir neçe defe özü üçün de oxudu. Sonra vereqi qatlayaraq kitabın içine qoydu. Bir xeyli Ayanı düşüne-düşüne gözlerini tavana zilleyib yuxuya getdi.Günler bir-birini qovaraq heftelere calanırdı. Növbeti heftenin son ders günü idi. Son yarım aydakı leysan yağışlarından sonra artıq iki-üç gün idi ki, hava yumşalaraq isinmişdi.
Birinci ders Azerbaycan dilinden yoxlama yazı işi yazan on bir a-lar ilk dersin teneffüsünde idiler. Sevinc kefsiz ve qaşqabaqlı halda elinde qelem oynadır, refiqeleri ise onu işare eleyib nese danışırdılar. Nehayet, onlar arxaya-Sevince sarı döndüler. Ayan Sevincin saçlarını oynada-oynada soruşdu:
-Ne olub canım, niye kefsizsen?
Sevinc üz ifadesini deyişmeden çiyinlerini

<< 1 ... 136 137 [138] 139 140 ... 382 >>