qovdu. Tarielle Sebuhi de söz altda qalmadılar, hele sinifden çıxarken arxalarınca qapını berk çırpdılar da. Teneffüsde Ziver müellime olanları bir-bir Mirvari müellimeye danışdı. Sinfinden şikayet eşitmek Mirvari müellimeni yene esebileşdirdi.
Günün dördde üç hissesi geride qalmışdı. Xatire müellime başını kitabdan qaldıraraq divardakı saata baxdı. Sonra üzünü testle meşğul uşaqlara tutdu:
-Yaxşı, yekunlaşdırın. Ne qeder elemisinizse, qalsın, gelen defe ders başlayan kimi birinci onu yoxlayarıq. Bu günlük bu qeder kifayet eder.
Uşaqlar kitab-defterlerini, testlerini yığışdırmağa başladılar. Birce Eli öz aleminde idi. Gözlerini qıyıb hevesle testi oxuyur, sonra da sanki yeni nese keşf etmiştek düzgün bildiyi cavabı daireye alırdı. Onu bele gören Xatire müellime semimi tebessümle:
-Eli, qurtarmışıq e, yığışdır.-deye ona seslendi.
-Qurtardım.-deyen Eli hevesle testi örtüb qelemi cibine qoydu.
Belece hamı yığışdı ve sağollaşıb getdiler. Xatire müellime onları yola salıb qapını örtdü. Otağa keçib masanın üstünü sehmane salmağa başladı. Birden qelem diyirlenerek masanın üstünden yere düşdü. Xatire müellime onu döşemede ne qeder axtarsa da tapa bilmeyib masanın altına baxmaq qerarına geldi. Stullardan birini çekerek eyilib masanın altına göz gezdirdi. Qelem orada idi. Amma orada qelemden başqa da nese var idi. İkiqat bükülü ağ kağız Xatire müellimenin diqqetinden yayınmadı. Evvel qelemi, sonra ise kağızı götürdü. Ayağa qalxıb stulu yerine qoydu. Divanda otura-otura kağızın qatını açıb içindekileri oxumağa başladı. Oxuduqlarına ise inanmadı. Vereqde çoxlu “Ayan” yazılmışdı. Bir qıraqda ise baş herfleri A,Y,A,N olan dörd misralıq bir şeir. Xatire müellime öz-özüne fikirleşdiklerini tekzib elemeye başladı.
-Yox, yox, bu...bu o deyil! Azerbaycanda o qeder Ayan var ki. Belke ele öz qohum-qonşusudur?
O, bunun Eli terefinden yazıldığına emin olsa da ünvanlananın Ayan olduğuna inanmaq istemirdi. Fikirli-fikirli divandan qalxıb qelemi masanın üstüne qoydu. Kağızı

<< 1 ... 139 140 [141] 142 143 ... 382 >>