teeccüble arxasına çevrildi. Gözüne inanmadı. Gördüyü yuxu idi, yoxsa Yusif heqiqeten de burada idi?!-Sen burada neyleyirsen?
-Sevinc, belke telefonu söndüresen. Konturum gedir e.
Sevinc özüne gelib telefonu söndürdü. Yusif artıq ona çatmışdı. Sevinc ise hele de heyret içinde idi.
-Anam gönderib seni?
-Yox, Xaver xalaya dedim ki, gelmesin. Sevinci men getirecem.
Sevinc yene de heç ne başa düşmemişdi. Sual dolu baxışlarla dostuna baxırdı.
-Dost, belke gedek?
-Gedek, amma men...
-Tarixle Riyaziyyat hazırlıqlarının vaxtını deyişdirmişem. Ona göre de Xaver xalaya dedim ki, sen getme. Menim hazırlığım onsuz da qonşu binadadır. Bir yerde gelerik.
-Mene göre?
-Az, yoox!-Yusif gözlerini qaçırdı.-Onsuz qrupumu deyişecekdim. Sıxıcı qrup idi, yarısı qız idi. Ülviyye müellime ile Azad müellimi birteher yola getirdim, günleri deyişdiler.
Bu Sevinci çox da sevindirmedi. Bir anlıq Yusifin ona göre burada olduğunu düşünmüşdü, en azı dost kimi. Amma bu Yusif idi. Öz xeyrine olmasaydı, burada olmazdı. Araya çöken sükutu Yusif pozdu:
-Çox gözledin?
-Yox.
-Çox qorxdun?
-Yox.
-Yalan deme. Sen qaranlıqdan qorxursan. Daje deyim, sen axşam vaxtı göy üzüne baxmaqdan da qorxursan.
-Düzdür.
Araya yene sükut çökdü. Bu defe Sevinc nese xatırlamıştek dayanıb çantasının ağzını açmağa başladı.
-Senin bu dostun bir defe öz başına iş açacaq.
-Kim?
-Eli.-Sevinc çantasından bayaq tapdığı kağızı çıxarıb Yusife uzada-uzada-Men tapmasaydım, onun halına vay olmuşdu.-dedi.
-Bu nedir?-kağızı alan Yusif qaşlarını çatıb bir Sevince, bir de kağıza baxdı.
-Oxu, bilersen.
Yusif kağızdakıları oxuya-oxuya öz-özüne gülümsedi.
-Ay seni, axmaq.-sonra üzünü Sevince tutub-Haradan tapmısan bunu?-deye soruşdu.
-Xatire müellimegilden. Yerde idi, yaxşı ki, görüb tez götürdüm. Bildim ki, bizden evvelki qrupda Eli olub. Xatire müellime tapsaydı vay olmuşdu onun halına. Verersen özüne, deyersen ki...-Sevinc duruxub Yusife baxdı.-Doğrudan ne deyeceksen? O axı menim bildiyimi bilmir.
Yusif

<< 1 ... 142 143 [144] 145 146 ... 382 >>