eleyirler?
-Qelet eleyir, onu kim deyirse!
-Ders orasıdır ki, eleyirler de, mama. Qonum-qonşunun neyine lazımdır? Erleri yanında, kefleri de yerinde. Atamız da orada öz kefinde. Pulundan arıtq qalanda üç-beş manat gönderir. Olan burada bize olur:üçümüze. Başımızda böyük yoxdur, deye, her itin-qurdun sözünü götürürük.
Zümrüd xala qızının dedikleri qarşısında dine bilmedi. Çünki qızı tamamile haqlı idi. Sadece ellerini beline qoyub ofuldaya bildi.Saat 07:40 idi. Ayan sinif otağının qapısını açıb işığı yandırdı. Gödekçesini soyunub asılqandan asdı. Sonra partaları düzeltdi. Elini qızdırıcıya vurdu. Soyuq idi. Pencerenin qabağında dayanıb çöle bir müddet çöle baxdı. Hava buludlu, külekli ve çox soyuq idi. Bu vahimeli hava insanda sanki bir qeribe qorxu yaradırdı. Küleyin bir istiqamete qovduğu boz, ecayib buludlar insaı dehşete getirirdi. Ayan hem teklikden, hem de ki, çölün tükürpedici menzeresinden sıxılıb pencereden aralandı. Keçib yerinde oturdu. Çantasını açıb kitab-defterini çıxardı.
Atası evde olduğundan ve havanın bu cür soyuq olması sebebile Xatire müellime ile Ayanı mektebe Akif dayı-Ayanın atası getirmişdi. “Gecikerik” telaşıyla evden telem-telesik çıxan Ayanla Xatire müellime mektebe hamıdan tez çatmışdılar.
İndi Ayan sinifde temtek idi ve çox sıxılırdı. Qolundakı saata baxdı. Atrıq sekkize on beş deqiqe qalırdı. Dehlizden tek-tük şagird ve müellim sesleri eşidilirdi. Kimse qapıya yaxınlaşdı. Qapının desteyini astaca aşağı eydi ve qapını açdı. Eli idi. İçeri girmek istedi. Amma Ayanı içeride tek görcek duruxdu. Dal-dala çöle çıxıb qapının nömresine diqqetle baxdı. Sonra yeniden içeri girdi. Qapının arxasına, sinfe diqqetle göz gezdirdi. Ayan diqqet ve maraqla ona baxırdı. Eli soruşdu:
-Teksen?
Ayan gülerek başını yelledi:
-He.
-Bes uşaqlar hanı?
Ayan çiyinlerini çekdi.
Eli çekine-çekine içeri girdi. Ayan kitaba baxır, dersini tekrarlayırdı. Bir gözü Ayanda olan, üreyi az qalsın yerinden çıxan Elinin ayağı birinci partanın ayağına zerble

<< 1 ... 150 151 [152] 153 154 ... 382 >>