Nurayla Günaya baxırdı.
Tariel deyinmeye başladı:
-Buna bax, başqa vaxt biz geciksek, Mirvari gözümüzü deşib çıxarar. İni özü yoxdur.
-Neylesin, gücü ancaq bize çatır da.-Zaman da arxaya dönerek onun sözünü tesdiqledi.
-O müellimenni ailesi, uşaqları, problemleri var. Aydan-ilden bir defe gecike biler. Sizin neyiniz var? Bir özünüzü idare eleye bilmirsiniz.-Leyla onlara acıqlandı.
Tariel ona baxaraq:
-Yaxşı da sencanı.-dedi-Ağıllı-ağıllı danışma.
Ele bu vaxt qapı açıldı. Mirvari müellime içeri girdi. Hamı ayağa qalxdı.
-Salam uşaqlar!
-Salam!!!
-Eyleşin!-o, çantasını stolun üstüne qoyub paltosunu soyuna-soyuna dedi.-Yaxşı ki, on deqiqe gecikmişem. Sesiniz kolidoru basıb. Beşinci sinifde oxuyursunuz? Bir ağzınıza yiye dura bilmirsiniz?
Bir-iki nefer yerinden mızıldananlardan başqa heç kes dinmedi. Mirvari müellime paltosunu soyunub asılqandan asdı.Yerine qayıdıb sinfe göz gezdirerek ah çekdi.
-Yene de gelmeyenler var?
-Beli, müellime.
-Asya, sonra Mehdi, İsmayıl, Sebuhi. Nç, her gün üç-dörd nefer olmamalıdır da. Yusif, Sevinc, siz niye yerinizde oturmamısınız?
Yusif Asyayla Mehdinin olmamasını behane getirdi. Sevinc ise bir günlük Ayanla oturmağa icaze vermesini xahiş eledi. Mirvari müellime razılaşdı. Ele bu vaxt qapı döyüldü. Mirvari müellime qapıya teref boylanıb:
-Gel!-dedi.
Qapı açıldı. İsmayıl tengenefes halda bir elinde portfeli, digerinde gödekçesi içeri girdi.
-Müellime, olar?
-Harada idin, a bala?
İsmayıl maraqla sinfe baxdı. Sualın menasını başa düşmemişdi, deyesen. Eyni üz ifadesiyle müellimeye baxaraq:
-Evde-dedi.
-Deyirem, yeni, niye gecikmisen?
-Evden biraz gec çıxmışam.
Mirvari müellime İsmayıla teref dönerek onun geyindiyi sol terefinde özünemexsus emblemi olan tünd göy rengli teze kostyuma baxaraq soruşdu:
-Hmm. Xeyirdirmi, bele bezenib-düzenib gelmisen?
İsmayıl gülümsedi:
-Xeyr müellime, ele-bele.
-Yaxşı, keç otur. Bir de gecikme.
İsmayıl yerine keçdi. Kerem elini burnunun etrafında yellede-yellede üzünü

<< 1 ... 154 155 [156] 157 158 ... 382 >>