turşudaraq:
-E bu nedir? Duxu qazanına zada düşmüsen? Burnumun direyi qırıldı ee.-deye deyindi.
Yusif de ona qoşuldu:
-Sencanı, sehven odikolonu üstüne dağıtmamısan?
İsmayıl ağzını büzerek:
-He, he, he. Çox gülmelidir-dedi..
Eli de arxaya dönerek soruşdu:
-Xeyirdir qardaş? Yaman bezenib-düzenmisen?
-Xeyirdir, xeyirdir. Sonra deyerem.
Sevil özünden ixtiyarsız çiyninin üstünden oğrun baxışlarla İsmayıla baxırdı. Bu baxışlardan xeberdar olan İsmayıl ona gülümsedi. Özünü itiren Sevil tez üzünü qabağa çevirdi. Züleyxa eyilerek onun qulağına pıçıldadı:
-Özünü ele verirsen e, xeberin var?
-Neyleyirem ki, men?
Züleyxa daha ciddi bir terzde:
-Arxaya az bax!-dedi.
Yusif barmağıyla arxa partanı taqqıldadaraq fikri hele de Sevilde olan İsmayıla dedi:
-Smayl, belke oturasan?Sinifde senden başqa da adam var e.
İsmayıl tez özünü yığışdırdı:
-Yaxşı, otururam da. Ne olub?
Yusif gözlerini qıyaraq axırıncı dediyi cümleni bir de götür-qoy eledi:
-Bu söz mene tanış geldi axı.
Mirvari müellime jurnalı yazıb qelemi jurnalın üstüne qoydu, eyneyini gözünden aralayıb barmaqlarını bir-birine keçirdi, sinfi diqqetle süzüb dedi:
-Görürem, bayaqdan yaman dil-dil ötürsünüz. Yeqin derse de bele hazırsınız?
Heç kim dinmedi.
-Hmm, ne vermişdim?
Eleddin hevesle dillendi:
-“İrsiyyetin aralıq xarakteri”, paraqraf sekkiz.
-Kim hazırdır?
Yene de heç kim dinmedi. Mirvari müellime teessüfle başını buladı. Sonra üzünü Eleddine tutaraq dedi:
-Gel, Eleddin.
-Müellime, tekrarlayım da biraz.
Mirvari müellime eyneyini jurnalın üstüne ataraq narazı ve esebi halda ona baxdı:
-Menim yaxşı oxuyanıma bax da! Bu da “tekrarlayım” deyir Nç!-sonra saatına baxdı-Beş deqiqe vaxt verirem. Çağıranda kim bilmese, ikisini alacaq.(MektebTeneffüsde dostları İsmayılın başına yığışmışdılar. Yusif güle-güle deyirdi:
-Deyirem axı, bu niye bezenib-düzenib gelib. Ad günü imiş.
-Hmm, bir il de qocaldım.
-Neçe yaşın oldu?-deye Eli soruşdu:
-On yeddi.
-Pah, gören de deyer yetmiş yeddi yaşı olub. On

<< 1 ... 155 156 [157] 158 159 ... 382 >>