“Bilmirem”deye çiyinlerini çekdi.
-Cümlenin mübtedası hansıdır? Sualını ver.
-Mekteb. Ne dağların qoynunda yerleşir? Mekteb.
-Sehvdir Ayan.
-Sehvdir?
-Beli, sehvdir. Sen orada “bizimi” teyin kimi götürmüsen?
-Beli. Hansı mekteb? Bizim mekteb.
-Bax ele en böyük sehv de buradadır.-Xatire müellime ayağa qalxaraq lövhenin qabağına geldi.-Mekteb sözünden –imiz mensubiyyet şekilçisi ixtisar olunduğu üçün, yeni, cümlede “Bizim mekteb” verildiyi üçün demek olar ki, hamınız bele sehvler eleyirsiniz. Bu bele olmalıdır: “Bizim mektebimiz dağların qoynunda yerleşir.” Buradan da göründüyü kimi, “bizim mektebimiz” üçüncü növ teyini söz birleşmesidir. “Hansı mektebimiz?” deye bilmezsiniz ki? Yox. Demeli, “bizim mektebimiz” burada mübteda rolunda çıxış edir. “dağların qoynunda” üçüncü növ teyini söz birleşmesile ifade olunmuş yer zerfliyi, “yerleşir” ise feli xeberdir. Bele ince meqamlara fikir verin.-sonra üzünü Ayana tutaraq-Eyleş Ayan. Çox sağol.-dedi.
Özü de yerine keçdi. Eliye baxaraq dedi:
-He Eli, gördün, diqqetli olmaq lazımdır. Tekce cümle tehlilinde yox, her şeyde.-Xatire müellime sonuncu “her şeyde” sözünü xüsusi eyhamla dedi.
Eli Xatire müellimenin baxışları altında sıxıldı, gözlerini qaçırdı, hara baxacağını, nece davranacağını bilmedi. Bu arada Yusifle Sevinc de teeccüble bir-birilerine baxırdılar.
-Müellime,-Züleyxa maraqla soruşdu-burada “Mektebimiz dağların qoynunda yerleşir.” de yazmaq olar. Onda da üçüncü növ teyini söz birleşmesi kimi götürülür?
-Aferin, düzdür, bu ayrıca “mektebimiz” kimi de verile biler. Orada formal olaraq götürülür, yeni, “bizim” ixtisar olunsa da “mektebimiz”in sonundakı –imiz onun neçenci şexse aid olduğunu gösterir. Belelikle, yene de eyni neticeye gelirik.-sonra Xatire müellime jurnala baxdı-Kenan, sen gel.

Teneffüsde Züleyxa çantasından bir defter çıxararaq Sevile dedi:
-Caan menimle gelersen? Gedek bu defteri on d-deki qıza verek.
-Ne defteridir ki?
-Hazırlıqda yadından çıxıb stolun üstünde qalmışdı. Men de götürdüm

<< 1 ... 158 159 [160] 161 162 ... 382 >>