ki, bu gün vererem deye. Gedek verek, qalmasın.
-Gedek de. Kimindir ki?
-Nazilenin, Gülerin sinif yoldaşının.-Züleyxanın üzünün ifadesi deyişdi.
-Hansı sinifdedirler?
-Bilmirem, müellimler otağından soruşarıq.
-Yaxşı, gedek.
Onlar sinifden çıxdılar. Qapıda Yusif ve Eli ile qarşılaşdılar. Eli soruşdu:
-Hara bele?
-Heç, defteri qaytarmağa.
-He.-Eli bunu deyib sinfe keçdi.
Yusif de onun arxasınca girmek isteyirdi ki, Züleyxa onu sesledi:
-Yusif.
-He?
-Bilmirsen, 10 d hansı otaqdadır?
-10 d? Gülergilin sinfidir de.
Züleyxa üzünü turşudub sesini yükseltdi.
-Bilirem de Gülergilin sinfidir. Hansı otaqdadır?
Yusif çiyinlerini çekdi:
-Men ne bilim. Keçen il qırx ikinci otaqda olurdular, indi bilmirem.
-He yaxşı, çox sağol.
-Deymez.-heç ne anlamayan Yusif sinfe girdi.
Seville Züleyxa müellimler otağının qabağına yaxınlaşdılar. Otağın qabağı ve içerisi hemişe olduğu kimi hereketli olduğundan onlar bir neçe deqiqe gözlemeli oldular. Otağın qarşısı seyrekleşdi. Züleyxa nehayet ki, içeri keçib cedveli öyrene bildi.
-Altmış dördüncü otaqdadırlar.-sonra dayandı-Ya da kı sen get, zeng vurulacaq indi.
-Niye e? Men de gelirem.
-Yox da sen get. Müellime deyersen, qayıb yazmasın.
-Yaxşı. Tez gel amma.
Züleyxa “yaxşı” deyib orta pillekenle qaça-qaça yuxarı çıxdı. Sevil ise sinfe doğru gedirdi. Dehlizde İsmayılla qarşılaşdı. Her ikisi özünü itirdi.
-Haradan bele?-deye İsmayıl srouşdu.
-Zülüş bir qıza defteri qaytaracaqdı, daha zeng olacaq deye mene dedi ki, sen qayıt.
Onlar bir neçe saniyelik susdular. Sevil yere, İsmayıl ise ona baxırdı. Ele bu vaxt arxadan qaça-qaça gelen Zaman İsmayılın çiyinlerinden tutub dayandı. Zarafatla dedi:
-E İsrafil, oğluna toy eleyirsen, mene niye demirsen?
-Ne toy e?-İsmayıl çaşqın halda soruşdu
-Deyirem, yeni, ad günündür, niye konfet paylamırsan?
Ele bu vaxt onlara yaxınlaşan Kerem maraqla Zamandan soruşdu:
-Sen konfet paylamışdın?
-Menimki bazar gününe düşmüşdü de..
İsmayıl maraqla soruşdu:
-Siz konfet paylayırsınız

<< 1 ... 159 160 [161] 162 163 ... 382 >>