ki?
-Sencanı, ne konfet? Buna fikir verme, danışır da. O qaldı yeddinci sinifde.
Zaman yene de öz dediyinde idi.
-Belke menim üreyim konfet isteyir?
-E besdir, e! Gel bu terefe!-Kerem onun boynundan tutub sürüye-sürüye özüyle apardı.
Sevil utana-utana başını qaldırıb İsmayıla baxdı ve eyni utancaqlıqla:
-Tebrik eleyirem. Böyük oğlan olasan.-dedi.
İsmayılın gözleri parıldayır, üreyi çırpınırdı. Ona ele gelirdi ki, dünyanın en gözel, en deyerli tebrikin alıb. Gülümseyerek:
-Çox sağol-dedi.
Dehlizin diger terefinde Yusif onları gördü. Köks ötürdü, öz-özüne dedi:
-Bax e Yusif, bir İsmayıl qeder olmadın!
Sonra ara pillekenle yuxarı qalxmaq isteyird ki,aşağı düşen Züleyxa ile qarşılaşdı. Evvel yanından ötüb keçse de sonra yadına İsmayılgilin hele de dehlizde olduqları düşdü. Bir neçe pille düşe-düşe Züleyxanı sesledi:
-Zülüş, ay Zülüş, dayan!
Züleyxa duruxub dayandı. Yusif onu niye çağırırdı?
-He? Nedir?-deye ona baxdı.
-Şey, sen Tarixden hazırlığa kimin yanına gedirdin?
-Ülviyye müellimenin. Ne olub ki?
-Bilirsen ne soruşacaqdım?-eslinde Yusif ne soruşacağını özü de bilmirdi-ee...şey... o müelime nece keçir dersi? Xronologiya zad soruşur?
-Sen de onun yanına hazırlığa getmirsen?
-Yox e, bilirem eyni müellimdir. Prosto mende ikinci qrupdur, sende üç. Yeni, ferq var?
Ele bu vaxt zeng vuruldu. Züleyxa maraqla Yusife baxıb soruşdu:
-Sen doğrudan da menden nese soruşmaq isteyirsen, yoxsa vaxt öldürürsen?
-ee, bununla da danışmaq olmur ee.-Yusif yene de onu acıladı ve geri-sinfe teref qayıtdı.
Züleyxa ise onun arxasınca baxıb ah çekdi:
-Sen düzelen deyilsen Yusif. Ele men de.
Sevil getmek istedi. İsmayıl özü de bilmeden qolundan tutub onu saxladı.
-Sevil!
Sevil geri döndü, ürkek baxışlarla ona baxdı:
-Ne olub?
-Heç ne.-İsmayıl onun qolunu buraxdı.-Get.
Ders başa çatmışdı. Seher növbesi eve, günorta növbesi ise derse telesirdi. Sevinc müellimler otağının qabağında dayanmış Ayana yaxınlaşıb soruşdu:
-Canım, Xatire müellimeni gözleyirsen?
-He,

<< 1 ... 160 161 [162] 163 164 ... 382 >>