vaxtlar idi.
-Eli ile?-Xatire müellime maraqla Ayana baxdı.-Ne vaxt?
-He. Bir ay olar da. Ele senin verdiyin ksereksler idi.-Ayan öz-özüne gülümsedi.-Pulunu da Eli vermişdi.
-Ne ise,-Xatire müellime sesini yükseltdi,-indi neyleyek?
-Ne bilim.-Ayan özünü yığışdırdı.-Gedek yuxarılara da baxaq.
-Gedek de.
Onlar bir xeyli getdiler. Ayan qarşıdakı dükanı gösterib dedi:
-A, Xatire bax, teze mağaza açılıb. Kitab-defter yerine oxşayır.
-A, ne yaxşı. Baxaq.
Onlar dükana yaxınlaşdılar. Xatire müellime bir dükanın adına, bir de Ayana baxıb teeccüble dedi:
-Rayal? Bu da teze çıxdı?
-Belke sehv yazıblar? Röyal olmalıdır.
-Yox e, bu boyda sehv olar?
-Girek, soruşaq da.
-Girek.
Dükanın içerisi geniş idi. Reflerde seliqe ile düzülmüş kitablar, ders vesaitleri, testler, müxtelif hecmli defterler, qabaq sıralalarda ise karandaş, pozan, qelem, rengli vereqler, bir sözle, mektebe aid olan her şey var idi. Bir qıraqda ise ksereks aparatı qoyulmuşdu. Aparatın yanında iyirmi üç-iyirmi dörd yaşlarında olan bir oğlan müşteri ile söhbet eleyirdi.
-Beli xanım, üç nüsxedir. Bir manat, yetmiş beş qepik.
-Zehmet olmasa, bu iki defterle ruçkanın da pulunu da hesablayardınız.
-Bu deqiqe.
-Bir de mümkünse, mene kitab üzlerinden üç rulon keserdiniz.
-Aha, bu deqiqe.-oğlan arxada sakitce dayanıb mağazanı süzen Xatire müellime ile Ayanı gördü.-Buyurun xanım, siz ne isteyirdiniz?
Xatire müellime dillendi:
-Ksereks.
Oğlan içeriye seslendi:
-Mendeleyev, ay Mendeleyev. Bir dene gel gör, müşteri ne isteyir.
-Yaxşı, geldim.
İçeriden ortaboylu, eynekli ve bir o qeder de yaraşıqlı, iyirmi beş-iyirmi yeddi yaşlarında bir oğlan çıxdı. Xatire müellime heyretle ona baxırdı. Ayan da teeccübünden ancaq:
-aaa?-deye bildi.
Xeyal müellim onları görcek özünü itirdi:
-A, siz? Xoş gelmisiniz!
-Xeyal müellim? Xeyirli olsun.
-Çox sağolun. Buylun, nece kömek ede bilelem?
-Ksereks lazım idi.-Xatire müellime heyecanlı-heyecanlı çantasını açıb vereqleri çıxardı.-Beş nüsxe.
Xeyal müellim

<< 1 ... 165 166 [167] 168 169 ... 382 >>