Pulu götürmek isteyirdi ki, qelem qabını aşırdı. Ayan gülmemek üçün üzünü o terefe çevirir, dişlerini bir-birine sıxırdı.
-Ay Mendeleyev!-Rafiq kassanı açaraq elli qepik çıxardı ve stolun üstüne qoyaraq Xatire müellimeye dedi.-Buyurun xanım.
-Çox sağolun.-Xatire müellime de pulu ve ksereksleri götürmek isteyirdi ki, vereqleri yere saldı.
Rafiq de, Ayan da gülmekden özlerini saxlaya bilmirdiler. Ayan tez ksereksleri yığdı. Pulu da götürdü. Vereqleri nece geldi çantasına yğıb-Gedek, gedek.-dedi.-Sağolun müellim.
-Sağolun.-Xeyal müellim meyus olmuşdu.
Rafiq de onlar çıxan kimi qehqehe çekib güldü.
-Ha, ha, ha! Ay mama! Ufff! Bu ne idi e?! Ha, ha, ha! Ay seni, Mendeleyev!
Xeyal müellim ise hirslenerek içeri keçdi.
Ayan çölde gülmemek üçün özünü gücle saxlayırdı. O, Xatire müellimeye “Bir deqiqe gözle” deye işare eledi. Üzünü kenara tutdu, eli ile ağzını tutub gülmeye başladı.
-Eee, Ayan! Bele eleyeceksense, men gedirem.
-Yaxşı, yaxşı, gelirem. Mendeleyev! Ha, ha, ha!
-Ayan! Ağ eledin ha! O, senin müellimindir.
-Yaxşı, bağışlayın, müellime. Gedek.
Onlara belece yola düzeldiler. Ayana hirslense de Xatire müellime de yadına düşdükce için-için gülürdü.
Şam yemeyinden sonra Züleyxa metbexde anası ile süfreni yığışdırır, metbexi qaydaya salırdılar. Atası Seyfeddin dayı qonaq otağında televizora baxırdı. Qardaşı Ehmed ise çölde odunları heyetin bir kenarında tikdikleri kiçik anbara yığrdı ki, yağış islatmasın. Anası Zernigar xala pencereden oğluna baxıb ah çekdi:
-Caan ay bala. Dundu uşaq suyuxdan. Bu zalım uğlu zalım da oturub isti yerinde, demir ki, uşaq suyuxlayar. Eh!
Aniden gelen su şırıltısının sesine çevrilib içeri baxdı.
-A bala, sen neyleyevarsan?
Züleyxa bir elinde şampunlu sünger, digerinde boşqab duruxub anasına baxdı.
-Qab yuyuram.
-Keç, keç! Get, derserini ele! Men yuyaram.
-Yuyuram da men.
-Deyirem ki,get derslerini ele. Qoy boşqabı ora, maçalqanı da quy! Ellerini yu, papana da bir stekan çay apar, sonra get utağına.-Zernigar xala qızını

<< 1 ... 167 168 [169] 170 171 ... 382 >>