gelmişdiler. Ele onlarla söhbet-söhbet, saatdan xeberim olmadı.
-Alver nece gedib?
-Şükür Allaha, pis deyildi. Men fikirleşirdim gelen olmaz. Amma ele eşiden-bilen gelirdi.
-Lap yaxşı, a bala. Allah işini avand elesin.
-Sağol. Amin!
Rafiq hamamın qapısını açıb ellerini yumağa girdi. Senuber xala ise otağın işığını söndürüb metbexe keçdi. Qazı yandırdı, qazanı qoydu. Sonra çöreyi doğramağa başladı. Rafiq de ellerini yuyub hamamdan çıxdı, metbexe keçdi.
-Bu Mendeleyev qurtarmayıb hele?
-Yox e, a bala. Uşaqların keleyini kesdi lap. Gör saat neçedir.
-Neylesin, ay mama? Başını nece qatsın?-Rafiq keçib pencerenin qabağında dayandı. Sonra qısıq sesle öz-özüne-Evlenmir ki, bize de bir yol açılsın.-deye deyindi.
-Nedir a bala?-Senuber xala qazanın qapağını örtüb soruşdu.
-Heç, deyirem senin bu oğlun bu gün az qala meni ziyana salmışdı.-Rafiq keçib masa arxasında oturdu.
-Niye?
-Manat yarımlıq ksereksi havayı elemek isteyirdi.
-Başa düşmedim, kime?-Senuber xala boşqaba xörek çeke-çeke soruşdu.
-Deyesen, kolleqası idi. Ele öz yaşında bir müellime. Qız pulu vermek isteyir, bu da direşib ki, yox sizden pul almayacağam.
Senuber xala yemekle dolu boşqabı oğlunun qabağına qoyub onunla üzbeüz oturdu ve sevincek bir şekilde oğluna baxdı.
-Hee?
-Axırda qız and-aman eledi ki, pulu almasanız, bir de bura gelmeyeceyem. İndi de bir manat götürdü, elli qepiyi keçdi. Ne ise, bir teher qız o elli qepiyi de verdi.-sonra gülmeye başladı.-Oğlunu görseydin, el-ayağı dolaşmışdı bir-birine, ele dili de. Ruçka qabını da aşırdı, ne bilim ne. Kstate, onu evlendirmek lazımdır. Qocaldım e men.
-Eh, ele bilirsen, men fikirleşmirem? Onun taylarının uşaqları indi mektebe gedir, bu...
-Fikirleşme ay arvad, herekete keç! Men camaatın qızını ne qeder gözledim? Üç ildir e uje! Her defe Esmerin ata-anasını görende utandığımdan bilmirem, hara girim.
-Ay qurban olum, men neyleyim? Bu güne qeder ne qeder qız göstermşem ona. Beyenir ki, zalım oğlu, zalım.
Rafiq istehza ile

<< 1 ... 170 171 [172] 173 174 ... 382 >>