sahibi ol. Men heç olmasa sene baxıb teselli tapım.
-Caaan.-Züleyxa sevilin elinden tutdu. Sonra yadına ne düşdüse, tez çekdi-Bir nefer görer.
-Kim görer? Neyi?
-Elinden tutmuşdum axı. Qısqanar sonra.
-Ne e? Kim qısqanar?
-Guya, bilmirsen de,-Züleyxa başıyla arxanı işare eledi,-sarı.
-ee Zülü!-dese de Sevil de refiqesinin bu zarafatından memnun idi.

Bir neçe deqiqeden sonra zeng vuruldu. Xatire müellime sinfe girdi, şagirdlerle salamlaşdı. Jurnalı yoxladıqdan sonra sinfe elan eledi ki, yoxlama yazacaqlar. Leyla derse gelmediyinden onun işlerini Ayan görecekdi. Ona göre de yoxlama defterlerini payladı. Kerem elini gicgahına dayayıb maraqla Xatire müellimeni izleyirdi. Deyesen, fikre getmişdi. Xatire müellime de bunu hiss elemişdi. Ona göre de Kereme baxaraq onu sesledi:
-Kerem, ay Kerem?
Kerem fikirli-fikirli:
-Haycan!-deye cavab verdi
Bir anlı sinfe sükut çökdü. Hamı maraq ve teeccüble ona baxırdı. Xatire müellime bunu gözlemirdi. Ona göre de daha ciddi ve yüksek sesle:
-Kerem!-dedi.
Kerem yalnız indi fikirden ayıldı ve ne dediyinin ferqine vardı.
-Beli, müellime?
-Özündesen sen?
-Müellime bağışlayın, fikrim tamam başqa yerde idi. Yeni, üzr isteyirem, onu size demirdim.
Xatire müellime gülümseyerek başını buladı:
-Daha diqqetli ol.
-Baş üste, müellime.
Kerem veziyyetden çıxış yolu tapsa da, özünü ele vermese de elediyi bu herekete göre özünü bağışlaya bilmirdi. Qıpqırmızı qızarmışdı. Hemin ders demek olar ki, başını heç defterden, partadan ayırmadı. Xatire müellime ile göz-göze gelmemeye çalışdı.

Teneffüs idi. Eli yene de yarı behane, yarı ciddi Ayanı ingilis dilinden kömek üçün yanına çağırmışdı. Yusifle Sevinc ise neyinse üstünde mübahise edirdiler.
-Yox e dost, bilmirsen, heç olmasa danışma!
-Men bilmirem? Yaxşı, sencanı. Özün her şeyi bele ela bilirsen axı Yusif?
-He, bes nece?
Bayaqdan pencerenin yanından onları süzen Mehdi asta-asta onlara yaxınlaşdı. Ayanın yerinde-üzü onlara teref oturdu. Güle-güle dedi:
-Bilirsiniz, sizi

<< 1 ... 175 176 [177] 178 179 ... 382 >>