atmısan başına?
-Sene bayaqdan deyirem ki, besdir?! Eşitmirsen?
-Nedir e?-Tariel başıyla Ayanı gösterdi.-Atveçat zadsan ona?
-Heri, atveçatam!
Bu söz sinifde esl ses-küy yaratdı. “Obba!” “Uydaaa!” “Ağır söhbetdir!” “Sağol,Eli!” sedaları bir-birini evez eledi. Yusif başını bulayaraq öz-özüne “Neyledin e sen?!” dedi.
Tariel Elinin bu sözüne kinaye ile güldü. Üzünü sinfe tutaraq yüksek sesle dedi:
-Eşitdiniz de yeqin, oğlanlar? Bundan sonra Ayan xanıma sözü olan Eliden icaze almalıdır.
Ele bu anda da çenesinin altına yumruğu yedi. Bu, heyretden donub qalan uşaqlar üçün üçüncü şok idi. Yumruğun tesirinden partasına yıxılan Tariel çenesi tutub acıqlı-acıqlı Eliye baxdı. Özünü toplayıb dikeldi, Elinin yumruğunu cavabsız qoymadı. Bu defe partasının üstüne yıxılan Eli oldu. Ayan qorxudan tir-tir esmeye başladı. Deyesen, ara qızışacaqdı. Tarielle Eli tutaşmağa başladılar. Her iki terefden oğlanlar tökülüb onları ayırmağa çalışsalar da, mümkün olmurdu. Ara yerde yumruqların birini Zaman, digerini de Yusif yedi. Sinif müharibe meydanına dönmüşdü. Qızların hamısı pencerenin qarşısına yığşmışdı. Qemer Günele dedi:
-Dünen bir türk serialına baxırdım. Orada da iki oğlan bir qız üstünde bele dalaşırdılar.
Günel ona göz vuraraq:
-Ne bilirsen, indi de ele deyil?-deye bic-bic güldü.
-Ay daa, semiçka olsaydı.
Onların danşıqlarını eşiden Sevinc dözmeyib dillendi:
-Divan da lazımdır?
-Ne?-deye qızlar teeccüble ona baxdılar.
-Deyirem divan da lazımdır? Camaat can hayındadır, siz de serial, semiçka derdindesiniz. Semiçka yox özü de, tum!
Günel göz süzdürerek:
-Sen bize niye qulaq asırsan?-deye soruşdu.
-Neyleyim, sesiniz beynimi deşir.
Onların mübahise elediklerini gören Züleyxa Sevince yaxınlaşdı:
-Sevinc, gel bu terefe, fikir verme!
Züleyxaya ters-ters baxan Qemer dedi:
-Buna bax e. Bu kendçi de özünü bir şey sayır. Yusif buna itin sözünü deyir, bu da Sevince yaltaqlanır.
Bunu eşiden Züleyxa geriye döndü:
-Ne dedin sen?!
-Ne eşitdinse, onu!
-Senin işin-gücün

<< 1 ... 180 181 [182] 183 184 ... 382 >>