yoxdur? Bezmedin, onun-bunun arxasınca danışmaqdan?
-Zülüş, gel bu terefe, baş qoşma. Onsuz da xeyri yoxdur.-bu defe de Sevinc Züleyxanı uzaqlaşdırmağa çalışırdı.

Zamangil birteher Tarieli Eliden aralaya bilmişdiler. Yusifgil de Elini aralayıb arxa pencerenin qabağına getirmişdiler. Qapının ağzına çatan Tariel qabaq pencerenin qarşısında dayanıb qezeble ona baxan Ayana dedi:
-Xoşuna geldi elediyin? Xoşuna geldi? Dinceldin?!
Bunu gören Eli:
-E, senin ölümün çatıb? Bura gel!-deye yeniden Tarielin üstüne getmek isteyirdi ki, Yusif onun qabağını saxladı.
-Eli! Besdir, yeri deyil!-sonra üzünü Zamangile tutub-E, çıxarın da onu çöle!-deye qışqırdı.
Ele bu vaxt biri içeri girdi. Hamı biranlıq duruxub ona baxdı. Dalaşanlar üst-başlarını düzeltmeye başladılar.
-Ne olub burada?!-direktor Oqtay müellimin sesi sinifde eks-seda yaratdı. Sual ve qezeb dolu baxşılarla sinifdekileri süzdü.
Hamı sarısını udmuşdu.
-Hanı müelliminiz?!
Ayan qorxa-qorxa ireli durdu:
-Gelmeyib.
-Hansı müellimdir o?
-Şakir müellim, Riyaziyyat.
-Sinifkomunuz kimdir?
-O da gelmeyib.
Bunları eşiden direktor daha da hirslendi.
-Bu ne özbaşınalıqdır? Ne müellim var, ne de sinifkom. Delixana zaddır bura sizin üçün, yoxsa mekteb?!-o, Tariele baxaraq eyni tonla,-Bu ne viddir e? Neyi bölüşe bilmirdiniz?-deye qışqırdı. Sonra-Dalaşanlar, otağıma!-deye elave eledi.
Hamı qorxa-qorxa bir-birine baxırdı. Ayan tir-tir esir, ağlayırdı. Aradabir başını qaldırıb Eliye baxır, sanki “Niye bele eledin?” deye soruşmaq isteyirdi. Eli ise onun baxışları altında sıxılır, elediyi herekete göre özünü peşman hiss eleyirdi. O, Ayanı müdafie etmek isteyerken, deyesen, onun qelbini qırmışdı. Çünki Ayanın gözyaşlarına sebeb olmuşdu. Bu ise indi onu üzüne deyen yumruqlardan daha çox incidirdi.Direktorun otağı. Qapı döyüldü. Direktor esebi halda “Gel!” dedi. Qapı astaca aralandı. Eli, Tariel, Yusif, Kerem, Kenan, Sebuhi bir-birlerinin ardınca otağa girdiler. Oqtay müellim onları süzüb esebi halda:
-Dalaşanlar

<< 1 ... 181 182 [183] 184 185 ... 382 >>