qalsın, qalanları çöle! Dersinize gedin!-dedi
Digerleri ele girdikleri kimi de bir-birilerine deye-deye çıxdılar. Tarielle Eli gözlerini yere dikib dayanmışdılar. Oqtay müellim eyneyini gözüne sıxdı, barmaqlarını bir-birine dayayıb onlara baxdı.
-He, başlayın görek!
Tariel astaca ve çekine-çekine soruşdu:
-Neye müellim?
-Menden soruşursunuz? Sizin dalaşma sebebinizi men bilmirem axı. Neyi bölüşe bilmirdiniz?
Heç biri dinmedi. Bu Oqtay müellimi daha da özünden çıxardı:
-Sizden soruşuram, niye dalaşırdınız?
Tariel dillendi:
-Heç müellim, xırda mesele idi.
-Xırda? Ahaaa. Siz xırda meseleleri yumruqla hell eleyisinizse, onda böyük meselelerde de bıçağa el atırsınız, elemi?
-Xeyr müellim.
-Onda bes ne?!
-Biz bir-birimizi sehv başa düşdük.-deye bu defe Eli dillendi.
Veziyyetden istifade eden Tariel kinaye ile Eliye baxaraq:
-Beli müellim,-dedi,-o mene söz atdı, men de sehv başa düşdüm.
Eli ters-ters ona baxdı.
-Düz deyir?-deye Oqtay müellim Eliye baxaraq soruşdu.
-Beli, düz deyir.

Ayanla Sevinc bufetden qayıdırdılar. Sevinc Ayanın saçlarını sığallaya-sığallaya:
-Canım, yaxşısan biraz?-deye soruşdu
Ayan elindeki salfetle gözünü sildi, içini çeke-çeke dedi:
-He, biraz. Başa düşe bilmirem axı, Eli niye bele eledi?
-Burada başa düşmemeli ne var? Her qanacaqlı oğlanın eleyeceyini eledi, seni müdafie eledi de.
-Niye Eli?
-Ay Ayan!-Sevinc bezmiş halda dillendi-İndi bu yumruqları yemek onun qismeti imiş. Bele de ki, bunu Yusif, İsmayıl, ne bilim, Kerem, ya qeyrisi eleseydi de bele deyecekdin?
-Bilmirem. Men onu bu güne qeder heç bele görmemişdim. Belke ona göre qeribe gelir.
-Ne bilim, belke de.-Sevinc onun reaksiyasını öyrenmek üçün onun üzüne baxa-baxa-Nedir, Elinin sene göre dalaşmağı xoşuna geldi, yoxsa?-deye soruşdu.
-Sevinc!-Ayan ters-ters ona baxdı.
-Ne dedim e doroqoya?-Sevinc güle-güle Asyanın ağzını yamsıladı.
Onlar orta pillekene yaxınlaşmışdılar ki, dehlizin sol terefinde-direktorun otağının qarşısında dayanan oğlanları gördüler.

<< 1 ... 182 183 [184] 185 186 ... 382 >>