dalaşarlar.
-Ele men de narahatam.-Yusif sonra telaşla arxaya döndü, o teref-bu terefe baxdı. Keremi görüb sesledi, ondan Tarieli xeber aldı. Kerem ise onların bufete qayıtdıqlarını dedi. Bu Yusifle Sevinci daha da telaşlandırdı.

İsmayıl arxa divara söykenib dayanmış, gözlerini Sevile zillemişdi. Fikre getmişdi, öz-özüne gülümseyirdi. Mehdi onu bele görüb yaxınlaşdı. Bir İsmayıla, bir de onun baxdığı istiqamete diqqetle baxıb dedi:
-Ele baxma, söz olar.
-He?-deye İsmayıl gözlerini Sevilden çekib ona baxdı.
-Heç ne, deyirem necesen?
İsmayıl ters-ters ona baxıb kinaye ile dedi:
-Sen gelene qeder yaxşı idim.
Sonra keçib yerine oturdu. Mehdi onun arxasınca dodağının altında mızıldandı:
-Daha yaxşı olarsan da.
Sevil ise bir elini başına söykeyib diger eli ile vereqde nese qaralaya-qaralaya öz-özüne danışırdı:
-Demeli, gördüyüm yuxu bu imiş. Yanımda idi deye ona yumruq deymedi.-bu sözüne özü de güldü, sonra davam eledi.-Yeqin tanımadığım adamlar da dalaşanlar idi.-ah çekdi.-Kaş bu heç yuxu olmayaydı, sonsuzadek davam eden reallıq olardı,-udqundu,-amma reallıq...reallıq Xelildir.

Bayaqdan Züleyxa ile söhbet eleyen Asya üzünde narahatlıq ifade eden bir ifadeyle Sevincgile yaxınlaşdı ve Ayangili xeber aldı. Çox keçmedi ki, gözlenilenler söhbet eleye-eleye sinfe girdiler. Her ikisinin simasında tebessüm ve memnunluq var idi. Onları bele gören Yusif Sevince doğru eyilerek gileylenmeye başladı:
-Şükür Allaha ki, geldiler! Biz burada bunlara göre narahat olaq, bunlar da öz keflerinde. Eli ele bil bu yumruqları gözleyirdi ki, Ayanla...-Yusif yalnız indi Asyanın burada olduğunu görerek dayandı. Sevinc ise bayaqdan qolu ile onun qoluna vurmaqdan bezmişdi. Yusif daha heç ne demeyib Eliye sarı getdi. Yusifin dediklerini eşitse de Asya bu defe de heç bir reaksiya vermeden Ayana sarı getdi ve niye gec geldiklerini xeber aldı. Yerine keçen Ayan onu tek buraxdığı üçün Sevince ters-ters baxmağı da unutmadı. Diger terefde ise dostları Elinin başına yığışmışdılar.
-Bu

<< 1 ... 185 186 [187] 188 189 ... 382 >>